Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019

Όταν χρωστάς της Μιχαλούς...σου παίρνει και τα πρόβατα (εκτός από τα σώβρακα)

Η Μιχαλού ξέρουμε ποια είναι αγαπητά μου παιδιά.....

Διαβάζω:

"Βγάζουν σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό και… πρόβατα!

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Γρεβενών άναψε το «πράσινο φως» για το δημόσιο αναγκαστικό πλειστηριασμό των ζώων τα οποία ήδη εκτιμήθηκαν στο ποσό των 12.000 ευρώ, υπολογίζοντας το κάθε πρόβατο στα 60 ευρώ.

Ακόμη και πρόβατα βγαίνουν σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό για χρέη που έχει ο κτηνοτρόφος. 200 πρόβατα στα Γρεβενά θα υποχρεωθούν να φύγουν από τη στάνη τους καθώς θα πρέπει να εκπλειστηριαστούν επειδή ο κτηνοτρόφος χρωστάει στον ΕΦΚΑ 3.848,59 ευρώ και μία επιταγή 50 ευρώ
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Γρεβενών άναψε το «πράσινο φως» για το δημόσιο αναγκαστικό πλειστηριασμό των ζώων τα οποία ήδη εκτιμήθηκαν στο ποσό των 12.000 ευρώ, υπολογίζοντας το κάθε πρόβατο στα 60 ευρώ.
ΠΗΓΗ: dikastiko.gr

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019

Όνειρο

"Κάποτε,σε χρόνια περασμένα είδα ένα όνειρο:όλος ο λαός ήταν έξω από την Ελλάδα,όλη η Ρωμιοσύνη,και στα σύνορα αψηλά κάγκελα και μιά σιδερένια πόρτα κι εγώ με κασκέτο και στολή, φύλακας,όπως στους αρχαιολογικούς τόπους,κι έκοβα εισιτήρια για να μπούν τα πατριωτάκια να ιδούν τον τόπο τους κι είχα και μια σφυρίχτρα και τους ειδοποιούσα να φύγουν όταν έρχονταν η ώρα."  


Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2019

Ένας ακόμη Δροσουλίτης

Ο συνθέτης και μουσικολόγος Χριστόδουλος 

Χάλαρης, σπουδαίος ερευνητής της βυζαντινής 

μουσικής, έφυγε χθες σε ηλικία 72 ετών.

Η προσφορά του μεγάλη στην έρευνα για την αρχαία και βυζαντινή μουσική με εφόδια μια εξαιρετική παιδεία όχι μόνο μουσικολογική.

Οι "Δροσουλίτες" με στίχους-ποίηση του μεγάλου Νίκου Γκάτσου ένα πολυαγαπημένο μου έργο του που κατέγραψε δισκογραφικά τη βαθιά γνώση του.
















Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

Περιπλανήσεις




Την ύπαρξη του στα αγγλικά τη γνώριζα.Εκδόθηκε λοιπόν και στα Ελληνικά.Για κάποιον που έχει ασχοληθεί με την δεκαετία ΄40-50΄της Ελλάδας είναι μάλλον μια απογοήτευση για το πλέον αιματηρό χρόνο του εμφυλίου.Ο Κέβιν Άντριους,νέος υπότροφος τότε-και θερμός φίλος της Ελλάδας έως το θάνατο του- ταξιδεύει στην Πελοπόννησο. Όμως η μαρτυρία του φτωχή και σχεδόν ανώδυνα ηθογραφική.






'Ενα ακόμη διαμάντι του Τσέχωφ. Η Θρησκοληψία με την φιλοχρηματία και την ιδιοτέλεια οδηγούν ζωές.Που αλλού, παρά στην καταστροφή.
Δεν είναι τυχαίο ότι το γράφει μετά το ταξίδι του στη Σαχαλίνη.










Όπως γράφει και ο υπότιτλος-"Συνεντεύξεις/Αλληλογραφία/Μαρτυρίες..."
Για όσους αγαπούν τον Νίκο Καββαδία έχει ενδιαφέρον.
Περισσότερα εδώ








Οι αλληλογραφίες από την αρχαιότητα ήδη,πάντα είναι σημαντικές για πολλούς λόγους.Μια επιλογή από τις επιστολές που αντάλλαξαν οι δύο αυτοί νομπελίστες φίλοι Έρμαν Έσσε και Τόμας Μαν σε 45 εξαιρετικά δύσκολα χρόνια 1910-1955 φωτίζει αμυδρά την παράλληλη ζωή και τέχνη τους.










Ο Ιβάν Μπούνιν καταγράφει την δική του ζωή και μαρτυρία για την επαναστατική Ρωσία. Μόσχα 1918-Οδησσός 1919.
Οι μυθολογίες έχουν καταπέσει βέβαια αλλά οι λεπτομέρειες της ατομικής εμπειρίας έχουν σημασία και επικαιρότητα για τα ανθρώπινα.











Για λίγους..
"...Τι αναπηδά κράζοντας μιάν απάντηση,μέσα από μένα,σαν αετός σε αετό στα μεσούρανα,κράζοντας για να επιβληθεί,κράζοντας για μια άδικη εγκατάλειψη;"










Επειδή η νεοελληνική (για να μη πω όλη) η επίσημη ιστορία συνεπικουρούμενη από αμορφωσιά και πολιτικάντηδες έχει γίνει  ένα τεράστιο ψέμα (με πυρήνα την μισή αλήθεια συνήθως) διαβάζουμε έως και ευπώλητα ή επιτομές που ίσως να έχουν κάτι ενδιαφέρον.









"η δε πόλις ελάλησεν."
Για τρίτη φορά ο Χαριτόπουλος επανέρχεται στη γενέθλια πόλη.
Πραγματικά γεγονότα αποκαλύπτουν το βαθύ και ουσιαστικό με την μορφή αφηγημάτων.
Δωρικός και βαθύς ο ίδιος ο Χαριτόπουλος, φτάνει σε υψηλή τέχνη όπως συμβαίνει π.χ.στο "Έως της υστάτης του πνοής ηρνείτο πεισμόνως να κατονομάση τον δολοφόνον του"









Το εκτενές ποίημα του Ρίλκε,μονόλογος ή προσευχή σε έναν αλλιώτικο θεό...



Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

31ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου


Το παλαιότερο φεστιβάλ κιν/φου στην Αθήνα με εξαιρετικές νέες και παλιές ταινίες καθώς και διαγωνιστικό τμήμα σε καινούργιε παραγωγές.Κάποιες μπορεί να μη βγουν στις αίθουσες ποτέ, καθότι ελάχιστα εμπορικές, οπότε η μοναδική ευκαιρία να τις δούμε.Φέτος στο επίκεντρο η γυναίκα.


Το πρόγραμμα ΕΔΩ

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018

Είσαι για ένα καρτούτσο;

από harddog


ΟΤΑΝ Ο ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΘΗΚΕ ΜΙΑ ΧΕΙΜΩΝΤΑΤΙΚΗ ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΥΦΛΟΥΖΕΛΗ, ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΙΦΘΗΚΕ...

Νύχτα άφεγγη, χειμωνιάτικη, και χιονόνερο. Διαβάτης στην έρημη Αθηνάς ανάμεσα από ελάχιστους που ξέμειναν και σπεύδουν για το σπιτικό τους. Σε λίγο θα ’χουν απομείνει μόνο τα λίγα κορίτσια τυλιγμένα στις ιμιτασιόν 
γούνες και τα μίνι, ακουμπισμένα στ’ απάγκιο των κλειστών καταστημάτων. Καβαντζάρησα το Μοναστηράκι και πήρα την ανηφόρα για Πλάκα. Τότε τον αντάμωσα...

Φορούσε ένα γκρι παλιοκαιρισμένο παλτό κι από μέσα σαν κάτι να ξεχώριζε. Το μπαγλαμαδάκι ήταν που ξεχώριζε. Μ’ αναγνώρισε:
- Είσαι για ένα καρτούτσο; Έχει ένα ταβερνάκι εδώ πιο κάτω.
Είμαι

Κατεβήκαμε τα σκαλιά μιας υπόγας και βρεθήκαμε σ’ ένα ταβερνείο που πουλούσε κάρβουνα και είχε τρία βαρέλια κρασί όλα κι όλα και τέσσερα τραπεζάκια σιδερένια, από κείνα τα παλιά… Κάποιοι ξέμπαρκοι κουτσόπιναν… Αράξαμε σ' ένα τραπέζι. Παράγγειλε φέτα με λάδι και ρίγανη κι ένα καρτούτσο ρετσίνα. Ήρθανε μαζί με μια λαδόκολλα για τραπεζομάντιλοκαι με μια ξερή «καλησπέρα» του καρβουνιάρη.

Άρχισε να μου μιλά. Γι εκείνη την λεγάμενη, την παστρικιά, από τη Λέσβο. Πώς την έβγαλε από τα μπουρδέλα και την έκαμε κυρά κι αρχόντισσα. Ποιος αυτός, που είχε λέει, γνωρίσει, κάμποσες ως τότε. Της έβαλε στεφάνι κι αυτή τον παράτησε αμανάτι στην ψυχρά και το παιδί τους και την κοπάνησε μ’ έναν άλλο η προκομμένη. Μολαταύτα, αυτός ακόμα την αγαπάει κι άμα γυρίσει είναι έτοιμος να τη συγχωρήσει. Δεν ματαπήγε, λέει, με γυναίκα γιατί δεν του ‘ρχονταν. Του ‘φτανε το παιδί που το μεγάλωσε και που ’γινε μια χαρά παιδί και χαίρεται που το βλέπει.

Σ’ όλη του τη ζωή υπήρξε απόλυτα άφραγκος κι ανελέητος στην.. παραφωνία. Έπιανε το φάλτσο στο δεκαμίλι. Απ όλο το σινάφι πάγαινε φουλ τον Πατσιφά, της «Λύρας» γιατί μ’ αυτόνανε είδε μια άσπρη μέρα. Είχε σε μεγάλη υπόληψη τον Μάρκο μιας κι η ζωή του είχε παρόμοιες κακοτοπιές μ’ εκείνου.

Από εβίβα σε εβίβα ψιλομεθύσαμε. Έβγαλε το μπαγλαμαδάκι από το παλτό και το ρίξαμε στο τραγούδι από το «Μωρή ξεμυαλισμένη» και το «Άσπρα μούρα μαύρα μούρα» ώς τα δικά του «Πού ’σουν μάγκα τον χειμώνα». Περασμένα μεσάνυχτα, τα μαζέψαμε. Για «καληνύχτα» μου πέταξε ένα «ίσα ρε μάγκα και σ’ άλλα με υγεία».

Την άλλη μέρα, όταν πρότεινα στην εφημερίδα μια συνέντευξη με τον Μουφλουζέλη, ο μαλάκας ο διευθυντής με αντιμετώπισε απαξιωτικά με ένα «ποιος είναι αυτός, δεν μας ενδιαφέρει».
Λέω τώρα εγώ: Τον διευθυντή δεν τον θυμάται σήμερα ούτε ο εγγονός του.

** Το κείμενο έχει αναρτηθεί, λίγο παλιότερα, στο σελίδα του Άρη Σκιαδόπουλου στο fb. Είναι το 51ο θέμα της σειράς «Μνήμη», ορισμένα από τα οποία έχουν δημοσιευτεί σε τούτο το μπλογκ. Βρείτε τα εδώ.