αναδημοσίευση από http://parallhlografos.wordpress.com

Το παιχνίδι της Σφαγής: 12 προσωπικότητες σε αναζήτηση μιας . [σφαίρας]

Το 1928 ο ιταλό-ολλανδός καλλιτέχνης Fred Deltor (ψευδώνυμο του Federico Antonio Carasso) δημοσίευσε έντυπη τη συλλογή του «Το παιχνίδι της Σφαγής: 12 προσωπικότητες σε αναζήτηση μιας . [σφαίρας]» από τον εκδοτικό οίκο των Βρυξελλών, Éditions Socialistes. Το portfolio περιείχε δώδεκα πολλαπλά στένσιλ (pochoir prints), χρωματισμένα με το χέρι, τα οποία είχαν σαν στόχο να προειδοποιήσουν τον πληθυσμό για τους κινδύνους του φασισμού.

Αυτοδίδακτος καλλιτέχνης από το Piedmont του Τorino,  ο Federico Antonio Carasso , ή αλλιώς Fred Deltor (ψευδώνυμο που δημιουργήθηκε από τη σύντμηση των λέξεων Del Torino, της ιταλικής επαρχίας όπου γεννήθηκε), έζησε από τα 13 του χρόνια  τις απάνθρωπες συνθήκες ζωής της εργατικής τάξης δουλεύοντας στα εργοστάσια της Fiat για να ενισχύσει οικονομικά τον πατέρα του, έναν ξυλουργό.

Από αυτή του την εμπειρία και τις τραυματικές αναμνήσεις  από τη στρατιωτική του θητεία στη Λιβύη (1917), προέκυψαν οι πασιφιστικές και αναρχοκομμουνιστικές ιδέες του. Ταλαντούχος  σκιτσογράφος, άρχισε να εξασκεί την πολιτική του δέσμευση δημιουργόντας οξεία και κυνικά σκίτσα  για ιταλικές εφημερίδες, όπως η  L’ Ordine Nuovo η οποία σημειωτέων δημοσίευε και τα ανατρεπτικά άρθρα του Henri Barbusse. Με τον Benito Mussolini να αποκτά την εξουσία, o Deltor αναγκάστηκε να καταφύγει στη Γαλλία όπου όμως ο ακτιβισμός του δεν έγινε επίσης αποδεκτός και στη συνέχεια στο Βέλγιο όπου δούλεψε με την ομάδα της Avant-garde από το 1928 μέχρι το 1933, πριν τελικά καταλήξει στην Ολλανδία όπου γνώρισε επιτυχία σαν γλύπτης.

Τα σχέδια του Carasso αποτέλεσαν το όχημα της κριτικής του σκέψης πάνω στην κοινωνία. Η υποκρισία, η κοινωνική ανισότητα και η αδικία  είναι θέματα που επανέρχονται διαρκώς. Σε κάποια η κριτική του έχει μια χιουμοριστική διάθεση, άλλα όμως είναι περισσότερο δυσοίωνα. Τα σχέδια του Carasso φέρουν την επιρροή πολλών καλλιτεχνικών κινημάτων. Ανάμεσά τους τοDada, ο σουρεαλισμός και  ο ρωσικός κονστρουκτιβισμός. Παρουσιάζουν την εκπληκτική ευκολία με την οποία ο Carasso συνδύαζε μια ποικιλία τεχνικών και μεθόδων: το έργο του περιλαμβάνει κολάζ εμπνευσμένα από την Pop Art, γκουάς με φωτεινά χρώματα και λεπτομερή σκίτσα με πενάκι. Η χρήση ενός ευρέος φάσματος στυλ και τεχνικών  επιτρέπει στον Carasso να απεικονίσει τον κόσμο με τον δικό του μοναδικό τρόπο.

Η δουλειά του σαν σκιτσογράφος αναδύθηκε πρόσφατα μεταξύ των διάσημων καλλιτεχνών της Avant-garde των δεκαετιών 1920 και ’30 χάρη σε μια εξαιρετική ρετροσπεκτίβα στο Boijmans Van Beuningen Museum του Ρότερνταμ (2011), όπου για πρώτη φορά εκτέθηκε η δουλειά του στο χαρτί, αποκαλύπτοντας τη χρήση πολλών τεχνικών και ένα χιούμορ πάντα ευφυές και καυστικό.

Το  Παιχνίδι της Σφαγής προλογίζεται από τον Henri Barbusse, συγγραφέα του Feu  (Στη Φωτιά), του παγκόσμια αναγνωρισμένου  αντι-μιλιταριστικού έργου που βασίζεται στην εμπειρία του ίδιου του συγγραφέα από τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο.  Στον πρόλογο του protfolio ο  Barbusse  εμπνέεται φανταζόμενος τον Deltor σαν μηχανικό και τις φιγούρες σαν «τερατώδεις μηχανικές  μαριονέτες – καρικατούρες του βασιλικού, του αυτοκρατορικού και του θείου».

Οι εικόνες απεικονίζουν τους 12 εχθρούς του αναρχοκομμουνισμού σαν φιγούρες, που μοιάζουν με μαριονέτες, του καρναβαλικού παιχνιδιού «της Σφαγής», σύμφωνα με το οποίο οι κατασκευές αυτές τοποθετούνται σαν στόχοι που πρέπει να καταρριφθούν είτε με το πέταγμα μιας μπάλας είτε με τη χρήση ραβδιού – εξού και ο υπότιτλος στον πρωτότυπο τίτλο  ”Jeu de Massacre. 12 personnages à la recherche d’une .” δηλαδή δώδεκα φιγούρες που ψάχνουν μία μπάλα ή, ακόμα πιο προβοκατόρικα, μία σφαίρα, δεδομένου ότι η γαλλική λέξη balle μεταφράζεται επίσης και σαν σφαίρα όπλου. 

Οι δώδεκα φιγούρες, των οποίων τα ονόματα επέλεξε ο ίδιος ο Deltor,  εκπροσωπούσαν «τα παράσιτα της σύγχρονης κοινωνίας» : τον μιλιταρισμό, την ιδιοκτησία, την φιλανθρωπία, τη σοσιαλδημοκρατία, τη δικαιοσύνη, την αποικιοκρατία, τον φασισμό, την αστυνομική κατασκοπεία, τον κοινοβουλευτισμό, τον μικροαστισμό, τη θρησκεία, τον εθνικισμό.

Το Παιχνίδι της Σφαγής: 12 προσωπικότητες στην αναζήτηση μιας [σφαίρας]

***

Πρόλογος του Henry Barbusse

***

τα δώδεκα πρόσωπα

***

Μιλιταρισμός

***

Ιδιοκτησία

***

Φιλανθρωπία

***

Σοσιαλδημοκρατία

***

Δικαιοσύνη

***

Αποικιοκρατία

***

Φασισμός

***

Ασφάλεια (αστυνομική κατασκοπεία)

***

Κοινοβουλευτισμός

***

Μικροαστός

***

Θρησκεία

***

Εθνικισμός

_____

...γιατί ο αλήτης δεν είναι αγύρτης...

"...Πρώτα απ'όλα μη βρωμίζεις τη λέξη αλήτης,γιατί ο αλήτης δεν είναι αγύρτης,είναι πλανήτης. Πλάνης ανά τας ρίμας και τας οδούς.
Ο αλήτης είναι πρόσωπο ιερό,που εξερευνά και βιώνει την Ελευθερία με τρόπο που τον κάνει άτρωτο απέναντι σε κάθε είδους εξαναγκασμούς,γιατί έχει απαλλαγεί από κάθε είδους εξαρτήσεις.
Πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι εκμεταλλεύσιμο ον,αν και υπολογίζεται ως μεταλλευτικό ίζημα ορυχείων προς μετάλλαξη,με πενιχρή όμως απόδοση.

Δόση από δράση ΄ή απόδραση από την απόδοση.

Κι αν τον καταδιώκουν,είναι γιατί με το παράδειγμα του μπορεί να σπρώξει κι άλλους στην αναζήτηση αυτής της Ελευθερίας,που η μόνη της παραγωγή είναι η παρατήρηση,η κρίση,και η γνώση,πράγματα που δεν συμφέρουν καμία άρχουσα τάξη,άρχοντες ή κοινωνία που σκοπό της έχει την παραγωγή πλούτου για τους λίγους ή περισσότερους μέσω καταναγκαστικής ή οικειοθελούς εργασίας,αν υπάρχει τέτοια πλην της καλλιτεχνικής με την έννοια της καλλιεπούς πράξεως...."

Μιχάλης Κατσαρός Πρίγκιπας της Ανδαλουσίας και της Κυπαρισσίας
ο ποιητής των "κατά Σαδδουκαίων"1953

smile-τον παλιό εκείνο το καιρό...

Ελεγκτές-οδηγοί με παρελθόν και κάλυψη...

Ίσως δεν θα είχε συμβεί ο θάνατος του νεαρού Θανάση Καναούτη,αν σε προηγούμενα συμβάντα όπως αυτό που ακολουθεί,είχαν τιμωρηθεί οι συμμορίες Οδηγών-Ελεγκτών-Χρυσαυγιτών που φωλιάζουν εκεί.
Όμως, όπως είδαμε και με την πρώτη ανακοίνωση μετά το θάνατο του νεαρού Θανάση,όχι μόνο δεν τιμωρούνται αλλά καλύπτονται με χονδροειδή ψέματα από τις διοικήσεις αλλά και παρακινούνται να ασκήσουν βία.
Όπως καταγγέλλει,όταν τον χτυπούσαν,για να περιορίσουν τις αντιδράσεις,φώναζαν ό,τι είναι πορτοφολάς.
Κανείς τους δεν έχει τιμωρηθεί,και τα ονόματα τους κρύβονται.
Κάνουν όλοι μαζί γερές μπάζες και μοιράζονται τη λεία,ας είναι και ανθρώπινες ζωές. 
----------

Νέα ερωτηματικά προκαλεί υπόθεση όπου δύο ελεγκτές μαζί με τον οδηγό φέρονται να ξυλοκόπησαν άγρια έναν άνδρα, όταν εκείνος διαπίστωσε πως προσπαθούσαν να εισπράξουν πρόστιμα από αλλοδαπούς χωρίς να επιδείξουν μπλοκ βεβαίωσης παράστασης.

Όπως καταγγέλλει ο Βασίλης Καλαμβόκας, την Τετάρτη 10 Ιουλίου του 2013, επέβαινε στο τρόλεϊ 21 της γραμμής Αθήνα- Νίκαια, όταν στη στάση του στρατοπέδου Ρουφ, δύο ελεγκτές επιβιβάστηκαν στο τρόλεϊ.


Σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλει ο ίδιος, οι ελεγκτές εντόπισαν έναν αλλοδαπό χωρίς εισιτήριο και του ζήτησαν να πληρώσει το πρόστιμο χωρίς να επιδείξουν το μπλοκ βεβαίωσης παράβασης. Όταν συνέχισαν την ίδια πρακτική σε μια αλλοδαπή ασιατικής καταγωγής, ο κ. Καλαμβόκας υποστηρίζει πως επενέβη προκειμένου να εκδοθεί η απόδειξη παράβασης, με αποτέλεσμα οι δύο ελεγκτές να του πουν «κάνε την δουλειά σου εσύ», σε έντονο ύφος.


Τότε, όπως υποστηρίζει στην καταγγελία του, ζήτησε από τους ελεγκτές να αφήσουν τον ίδιο και την αλλοδαπή να αποβιβαστούν, ενώ την ίδια στιγμή αρκετοί από τους επιβάτες άρχισαν να διαμαρτύρονται για την συμπεριφορά των ελεγκτών. Αποτέλεσμα ήταν, ο οδηγός να αποβιβαστεί από το τρόλεϊ κλείνοντας τις πόρτες και να καλέσει την αστυνομία, παρακρατώντας παράνομα τον ίδιο και όλους τους υπόλοιπους επιβάτες, υποστηρίζει.

Στη συνέχεια της καταγγελίας, αναφέρεται πως ο κ. Καλαμβόκας πάτησε το μπουτόν κινδύνου προκειμένου να αποβιβαστεί από το τρόλεϊ με τους υπόλοιπους επιβάτες. Αποτέλεσμα ήταν όπως αναφέρει, ο οδηγός του τρόλεϊ να τον χτυπήσει και να τον ρίξει κάτω στο πεζοδρόμιο, ενώ στη συνέχεια μαζί με τους δύο ελεγκτές άρχισε να τον κλωτσά μετά μανίας στο κεφάλι.

Σε επικοινωνία που είχε το με τον κ. Καλαμβόκα, επιβεβαίωσε όχι μόνο την γνησιότητα του εγγράφου της καταγγελίας του το οποίο έχει κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο, αλλά επίσης υποστήριξε πως με το θέμα ασχολείται το Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας, καθώς υπάρχει ενδεχόμενο(!!!) οι ελεγκτές να συμπεριφέρθηκαν ρατσιστικά στους αλλοδαπούς.

πηγή left.gr

1927-Το γράμμα του Sacco στον γιο του πριν την εκτέλεση του

Σαν σήμερα, στις 23 Αυγούστου 1927, εκτελέστηκαν δύο από τις πιο γνωστές και ηρωικές φυσιογνωμίες του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ, οι  Ιταλοί μετανάστες, Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti. Οι δύο τους, γνωστές μορφές του αναρχικού ρεύματος των ΗΠΑ και αποφασισμένοι συνδικαλιστές εργάτες μέχρι τέλους, έπεσαν θύματα μιας πολιτικής στοχευμένης εκστρατείας, και εν τέλει καταδικάστηκαν για ένα έγκλημα που δεν διέπραξαν ποτέ. Στην υπεράσπιση τους έγινε ένα συγκλονιστικό παγκόσμιο ρεύμα αλληλεγγύης, ενώ συγκινητική και πρωτοφανής ήταν η ατρόμητη και ανθρώπινη ταυτόχρονα στάση που κράτησαν μέχρι την τελευταία τους ανάσα.

Tο γράμμα του Sacco στον γιο του, λίγες ώρες πριν οδηγηθεί στην ηλεκτρική καρέκλα.

Αν δεν αλλάξει κάτι, θα μας εκτελέσουν στην ηλεκτρική καρέκλα, αμέσως μετά τα μεσάνυχτα,   Επομένως είμαι εδώ τώρα,  δίπλα σου, με αγάπη και ανοιχτή καρδιά,   Όπως ήμουν και εχθές. 
  Μην κλάψεις, Dante. Αρκετά δάκρυα ξοδεύτηκαν,   σαν της μητέρας σου τα δάκρυα που στέρεψαν εφτά χρόνια τώρα,   χωρίς να κάνουν και κανένα καλό.   
Για αυτό γιέ μου, αντί να κλάψεις, στάσου δυνατός και γενναίος,   για να μπορείς να παρηγορήσεις τη μητέρα σου.  
  Κι όταν θα θες να την αποσπάς από την αποκαρδιωτική μοναξιά,   να την πηγαίνεις μια μεγάλη βόλτα στην ήρεμη εξοχή,   να μαζεύετε λουλούδια από δω και από κει.   Και να ξεκουράζεστε κάτω από τη σκιά των δέντρων, δίπλα στη μουσική του νερού,   η γαλήνη της φύσης, θα της αρέσει τόσο πολύ,   Όπως σίγουρα και σε σένα.  
 Αλλά γιε μου, πρέπει να θυμάσαι: Μη δώσεις όλο σου τον εαυτό. Χαμήλωσε λίγο τον εαυτό σου, μόνο ένα βήμα, για να βοηθήσεις τους αδύναμους στο πλάι σου.   Τους αδύναμους, που ζητούν βοήθεια, τους διωκόμενους και τα θύματα.   Είναι φίλοι σου, φίλοι δικοί μου και δικοί σου, είναι οι σύντροφοι που παλεύουν,   Ναι και καμιά φορά πέφτουν.   Όπως ο πατέρας σου, ο πατέρας σου και ο Bartolo, έπεσαν στη μάχη.   Πάλεψαν και έχασαν τη ζωή τους μόλις χθες, στη διεκδίκηση της ευτυχίας,  και της ελευθερίας για όλους. 
 Στον αγώνα της ζωής, θα βρεις, θα βρεις περισσότερη αγάπη.   Και επίσης στον αγώνα, είναι που θα σ’ αγαπήσουν. 

ΣΗΜ.-Κάτω δεξιά στη ταινιοθήκη υπάρχει ο σύνδεσμος για την ταινία του 1971 (ολόκληρη με υπότιτλους) που αφορά την υπόθεση Sacco και Vanzetti.

Κλαυσίγελος ή τράγου-ωδή

2 σε 1 από pitsirikos

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε

Επηρεασμένος από το κάλεσμα του Αντώνη Σαμαρά που υποστηρίζει πως υπάρχουν μεγάλες ευκαιρίες σήμερα στη χώρα μας, αποφάσισα να κάνω κι εγώ μια επένδυση στην Ελλάδα. Αγόρασα έναν τράγο, για να βατεύει τις γίδες. Οι δουλειές πάνε πολύ καλά. Τριακόσιες γίδες έχουμε γκαστρώσει μέχρι τώρα. Όταν κουράζεται ο τράγος, αναλαμβάνω εγώ.

Ο τράγος. Και πηδάει, και πληρώνεται. Ο τράγος-ζιγκολό. Φάτε την σκόνη του.

(Γεια σου Ευγενία μου!)

Αποθηκεύουν, αποθηκεύουν

Γεια σου πιτσιρίκο, διάβασα τα 2 τελευταία κείμενα που σου έστειλαν οι δυο άνεργοι (1, 2) και νιώθω ακριβώς τα ίδια, αλλά λύση δεν μπορώ να βρω. Δούλευα σε πολυεθνική καλλυντικών (L’ Oreal), ως προωθήτρια σε Hondos Center κ.α., και μας φέρονταν σαν σκλάβους.

Ωράρια πάνω απ’ τα 8ωρα, αναφορές τηλεφωνικές καθημερινά για τις πωλήσεις μας, και ηλεκτρονικά μόλις γυρίζαμε σπίτι, ατελείωτα πολύωρα σεμινάρια -πλύση εγκεφάλου- για τις άχρηστες κωλοκρέμες τους, όλα ψευτιές και marketing, συνεχής ψυχολογική πίεση για την πτώση των πωλήσεων και την απόδοσή μας ώσπου στην τέταρτη 4μηνη ανανέωση δεν άντεξα και παραιτήθηκα.

Ούτε τα λεφτά που έπαιρνα χαιρόμουν, ούτε χρόνο είχα και απ’ το άγχος και την πίεση είχα εμφανίσει δερματικά και ψυχοσωματικά.

Και απ’ την άλλη η ανεργία.Τα πτυχία όλα κορνίζες(ΑΕΙ Φυσικός, 2 ξένες γλώσσες, Η/Υ, ΙΕΚ μακιγιάζ) και οι μόνες δουλειές που βρίσκω και έχω κάνει -αλλά βαρέθηκα πια τέτοιες σκατοδουλειές- telemarketing, promotion, call center και χωρίς ένσημα.

Είμαι 33χρονών, μένω με τους γονείς, οι οποίοι με βλέπουν σαν κτήμα κι όχι άνθρωπο,με μοναδική υποχρέωση μου να τους γηροκομήσω εφόσον με συντηρούν τώρα αυτοί και μου παρέχουν σπίτι και τροφή.

Έχω βαρεθεί ν’ ακούω τις ανοησίες τους για το πόσα έφτιαξαν αυτοί στα νιάτα τους (σπίτια, οικόπεδα, χωράφια, αυτοκίνητα), ενώ εμείς τίποτα, τα οποία βέβαια τα φυλάνε με νύχια και με δόντια και αποθηκεύουν, αποθηκεύουν, λες και θα τα πάρουν μαζί τους στον άλλο κόσμο.

Προτιμούν να ζουν μες την μιζέρια για να πληρώνουν 100άδες λογαριασμούς και χαράτσια απ’ τα 5 σπίτια αλλά νιώθουν τόση χαρά που έχουν εξουσία και περιουσία.

Βασικά, σιχάθηκα να εξαρτώμαι από τόσο ηλίθια άτομα που δεν θέλουν να βοηθήσουν κανέναν παρά μόνο ν’ αυγατίζουν την περιουσία τους, αλλά κουράστηκα να με ξεπατώνουν και να μ’ εκμεταλλεύονται σ’ όλες αυτές τις σκατοδουλειές.

Φιλικά,

Έφη

(Αγαπητή φίλη, αν μου επιτρέπετε, μην κοιτάτε τι κάνουν οι άλλοι. Δική σας ζωή είναι, δεν είναι δική τους. Οι περισσότεροι φίλοι μου έχουν σπίτια, αυτοκίνητα και άλλα, οπότε σήμερα είναι παγιδευμένοι, ενώ εγώ, που δεν ήθελα ιδιοκτησία και με θεωρούσαν μπουμπούνα, είμαι ελεύθερο πουλί. Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως σήμερα είναι σημαντικό να μην έχεις βαρίδια -θεωρώ πως η ιδιοκτησία είναι μεγάλο βάρος- και, αν μπορείς, να ζήσεις σε ένα από τα πολλά ανθρώπινα μέρη που έχει η Ελλάδα και όχι στην Αθήνα. Με αυτόν τον τρόπο, μπορείς να ανακαλύψεις τον καλύτερο εαυτό σου και τους όμορφους ανθρώπους που ζουν γύρω σου. Σας εύχομαι τα καλύτερα. Την αγάπη μου.)

Βιβλία-προσφορές

Για τους φίλους βιβλιόφιλους των χαλεπών καιρών.

Χθες ανακάλυψα μια προσφορά με πολύ μεγάλη έκπτωση του εκδοτικού οίκου "ΗΛΕΚΤΡΑ" στη σειρά "Βίοι Αγίων-Υπόγειες διαδρομές".Η σειρά αυτή είχε κυκλοφορήσει το 2005 είχα μερικά.
Από κανονικές τιμές 10-15 ευρώ κάθε βιβλίο,τα βρήκα 2,20-3,50 ευρώ.Νομίζω πως έκλεισε ο εκδοτικός οίκος.Δεν ξέρω αν ισχύει σε όλα τα βιβλιοπωλεία,εγώ τα βρήκα στη "Πολιτεία".

Η σειρά "Βίοι Αγίων (Υπόγειες Διαδρομές)" αποτελείται από μονογραφίες ή, άλλως, βιογραφικά δοκίμια για τους "καταραμένους" των γραμμάτων και των τεχνών, με ιδιαίτερο λογοτεχνικό και, παράλληλα, προσωπικό ύφος, που τα διαφοροποιεί από μια συνηθισμένη βιογραφία.

    

O μισθός του ρουφιάνου Καψή

 Το ΦΕΚ διορισμού του Παντελή Καψή στη θέση του υφυπουργού για τη νέα Δημόσια Τηλεόραση δημοσιοποιούν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ με τις ετήσιες αποδοχές του.

Αναφέρουν στην ιστοσελίδα τους ertsocial:

Στη χώρα που οι χαμηλοσυνταξιούχοι παίρνουν γύρω στα 300-500 ευρώ,στη χώρα με το 1,5 εκατομμύριο ανέργους, στη χώρα των κομμένων μισθών και δώρων, στη χώρα των 250.000 «κόκκινων» στεγαστικών δανείων, στη χώρα όπου...
...τα μαγαζιά χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, σ' αυτά που έχουν ήδη βάλει λουκέτο και σ' αυτά που θα βάλουν προσεχώς, στη χώρα που ένα μεγάλο μέρος του λαού τρώει σε συσσίτια της Εκκλησίας,στη χώρα που νοικοκυριά έχουν μείνει χωρίς ρεύμα γιατί δεν έχουν να το πληρώσουν, στη χώρα που ο λαός παγώνει το χειμώνα γιατί είναι ακριβό το πετρέλαιο, στη χώρα που αυτοκίνητα είναι ακινητοποιημένα γιατί είναι ακριβή η βενζίνη και υψηλά τα τέλη κυκλοφορίας, στη χώρα που τέλος πάντων συμβαίνουν αυτά και άλλα πολλά και χειρότερα, πόσα λέτε πως παίρνει ο υπουργός που είναι αρμόδιος για τη Νέα Κρατική Τηλεόραση;

Κρατηθείτε: 451.250 ευρώ το χρόνο!!! Πρόκειται βεβαίως για τον «πολύ» Παντελή Καψή, 

 το ΦΕΚ με ημερομηνία 14 Αυγούστου 2013 και με την υπογραφή του Σαμαρά (της «περικοπής δαπανών») φαρδιά-πλατιά από κάτω!

Οι μονοκοντυλιές του Πικάσσο (Picasso)

Ο Στρατής Δούκας λέει ότι ένα από τα δυσκολότερα στη ζωγραφική είναι η μονοκονδυλιά και ειδικά αυτή με πένα και χωρίς διακοπή.Αναγνωρίζει ότι ο κορυφαίος σ'αυτό ήταν ο Πικάσσο,και αναφέρει ότι δυνατός ήταν και ο Παπαλουκάς.
Πιστεύω ότι όλους τους ζωγράφους τους έχει απασχολήσει αυτός ο τρόπος έκφρασης.

Ο Αλέκος Φασιανός έγραψε ένα κείμενο με τίτλο "Οι μονοκονδυλιές του Πικάσσο" σε ένα τόμο αφιερωμένο στο μεγάλο καλλιτέχνη.
Λέει:
"...Αυτά τα σχέδια-μονοκονδυλιές είναι σα τη γραφή.Σα να γράφεις χωρίς να σκέφτεσαι,χωρίς να χρησιμοποιείς καμιά αισθητική ή ωραιοποίηση.
Γράφω αρχίζοντας από ένα σημείο και τελειώνοντας κάπου. Ένας αρλεκίνος μονογραμμικός, με το κορμί του σαν ακορντεόν,πάλλεται. Ένας θηριοδαμαστής κινεί το μαστίγιο του σαν γραφίδα και νομίζεις ότι το μαστίγιο σχεδιάζει. Η δυσκολία είναι πως να ταυτίσεις τη σκέψη σου με το χέρι σου....
..Ο Πικάσσο σε ερώτηση αν ψάχνει κάτι καινούργιο απάντησε ότι δεν ψάχνει,αλλά βρίσκει......
..Είχα δει ένα φίλμ του Κλουζώ,όπου ο Πικάσσο σχεδίαζε μπροστά σε ένα τζάμι...Ο θεατής μπορεί να θαυμάσει τον ακροβατισμό του.Γιατί υπάρχει το μέτρο,ο ρυθμός......"

Τρεις χορεύτριες