Η παλαιότερη κατοικία της Αθήνας

Πιθανή πρόσβαση μελλοντικά στην οικίας Μπενιζέλων, του αρχοντικού της οδού Αδριανού 96 στην Πλάκα, η οποία είναι η παλαιότερη σωζόμενη οικία της Αθήνας.

Μοναδικό δείγμα αρχοντικής κατοικίας των μεταβυζαντινών χρόνων

Το αρχοντικό, το οποίο έχει συνδεθεί με την οσία Φιλοθέη, καθώς υπήρξε απόγονος της γνωστής αθηναϊκής οικογένειας, αποτελεί χαρακτηρισμένο ιστορικό διατηρητέο μνημείο και μοναδικό σωζόμενο δείγμα αρχοντικής κατοικίας των μεταβυζαντινών χρόνων για την περιοχή της Αθήνας. Η κύρια φάση του ανήκει στα τέλη του 17ου με αρχές του 18ου αιώνα και η παλαιότερη στον 16ο - 17ο αιώνα.

Το αρχοντικό πριν τις επισκευές.

Επεμβάσεις δέχτηκε τους δύο προηγούμενους αιώνες, ενώ τα έτη 2008-2010 έγιναν εργασίες αποκατάστασης και ανασκαφές στον αύλειο χώρο και το ισόγειο του κτηρίου, που έφεραν στο φως τμήμα του υστερορωμαϊκού τείχους της Αθήνας στη βόρεια πλευρά της αυλής.
Η οικία Μπενιζέλων, όταν θα αποδοθεί στο κοινό, θα αποτελεί η ίδια Μουσείο του εαυτού της. 

Οι χώροι υποδοχής (οντάδες) και τα υπνοδωμάτια.

Το αρχοντικό Μπενιζέλου ανήκε στην αριστοκρατική οικογένεια του Αθηναίου άρχοντα Άγγελου Μπενιζέλου, που ήλκε την καταγωγή της από βυζαντινό οίκο. Ο Άγγελος Μπενιζέλος γεννήθηκε περί το 1490 και ήταν πατέρας της Ρεγούλας ή Ρηγούλας Μπενιζέλου, της μετέπειτα μοναχής και αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας (1522 - 1589).

Η Ρεγούλα Μπενιζέλου ήταν μοναχοκόρη του Άγγελου Μπενιζέλου και της Σηρίγης Παλαιολογίνας. Σε πολύ νεαρή ηλικία παντρεύτηκε τον κατά πολύ μεγαλύτερό της προύχοντα Ανδρέα Χειλά. Μετά από τρία χρόνια συζυγικού βίου, η Ρεγούλα Μπανιζέλου εχήρευσε και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, το 1551, έγινε μοναχή με το μοναχικό όνομα Φιλοθέη.

Η πίσω όψη της οικίας, που βλέπει την Ακρόπολη.

πηγή-Ναυτεμπορική

Συλλογή-Ο Καβάφης εκδικείται...

Η ποίηση,ότι υψηλότερο από τα ανθρώπινα,όταν άθλιοι πάνε να την εκμεταλλευτούν,δραπετεύει από τις λέξεις και τους αφήνει το κενό κέλυφος.Αυτό Φανφάρες μου δε θα το καταλάβετε ποτέ.

Αφού το πλούσιο ίδρυμα ως ιδιοκτήτης του αρχείου Καβάφη,τον πετσόκοψε και τον έθεσε στην υπηρεσία της κατοχικής προπαγάνδας,το πνεύμα του ποιητή επισκέφθηκε το λαό του και διέταξε επίθεση χλεύης στους βαρβάρους.

Συλλογή

- Απ τα ποιήματα του Καβάφη μ αρέσει το Β12 Μάρνη-Άνω Λιόσια

 Κι αυτό το "Εκτός υπηρεσίας" του Καβάφη είναι; Ωραίο".

 Μετά την κακοποίηση ποιήματος του Καβάφη, για λόγους προπαγάνδας, είναι πια φανερό ότι "Τα πράγματα δεν πηγαίνουν κατ'ευχήν στην αποικία".-

δεν έγραφαν καλλίτερα το μνημόνιο στα τρόλευ αντί για τον Καβάφη μήπως και το διάβασε ο Χρυσοχοϊδης;

το "Απολείπειν ο θεός Aντώνιον" σε ποιά γραμμή το έχουνε;

 Ενθουσιάστηκα με τους στίχους του Καβάφη στα λεωφορεία,γιατί ως γνωστόν είμαι άνθρωπος των γραμμάτων,της τέχνης και της αστικής συγκοινωνίας

Είναι και αδιόρθωτοι

Μετά το κράξιμο,είπαν πως θα βάλουν ολόκληρο το στίχο,που μόνος του δε λέει τίποτα.

ή μάλλον λέει ότι "όποιος βιάζεται σκοντάφτει"

Ενώ το δίστιχο στρέφεται εναντίον τους και δε το θέλουν με τίποτα.

Να αποσύρουν ολόκληρη τη μαλακία τους είναι ξεφτίλα

Πρέπει να το ανεχθούμε και αυτό,μετά από τόσα.

ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟΙ

Άλλα μου λεν τα χάδια σου και άλλα τα φιλιά σου...

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ* enikos.gr" 

Ο κ.Τσίπρας απάντησε στον Νίκο Χατζηνικολάου στην συνέντευξή του την Δευτέρα «στον ενικό»:

«Είναι άλλο πράγμα το Μνημόνιο, και είναι άλλο πράγμα η Δανειακή σύμβαση».

Το πρώτο θα ακυρωθεί. Το Μνημόνιο - λέει ο κ.Τσίπρας - θα καταργηθεί  από το πρώτο βράδυ των εκλογών εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει πάρει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Τη δεύτερη, τη Δανειακή σύμβαση (σσ: που είναι «άλλο πράγμα» από το Μνημόνιο) θα την «διαπραγματευτούμε» για να την αλλάξουμε, είπε ο κ.Τσίπρας.

Η θέση αυτή του ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστή από την προεκλογική περίοδο του 2012. Πρόκειται όμως για μια θέση που βρίσκεται σε απόσταση από την πραγματικότητα  ως προς την ουσία της σχέσης που πραγματικά διέπει τα δύο κείμενα (Μνημόνιο – Δανειακή σύμβαση). Για παράδειγμα, στη σελίδα 59, παράγραφος 8 της Δανειακής σύμβασης, απερίφραστα αναφέρεται:

«Η διαθεσιμότητα αυτής της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης εξαρτάται από τη συμμόρφωση της Ελλάδας με τα μέτρα που εκτίθενται στο Μνημόνιο...»!

Δηλαδή το Μνημόνιο και η Δανειακή δεν είναι «δυο πράγματα». Είναι «ένα πράγμα». Είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Και σε αυτή τη ζωή δεν γίνεται να συναλλάσσεσαι  μόνο με τη μια όψη του νομίσματος.

Όμως η θέση «άλλο το Μνημόνιο, άλλο η Δανειακή σύμβαση» εκτός από την απόσταση που τη χωρίζει από την εσωτερική συνάφεια που διέπει τα δυο κείμενα, είναι μια θέση που βρίσκεται σε απόσταση και από προηγούμενες (προ- προεκλογικές) θέσεις του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ.

Για παράδειγμα:

• «Είμαι βέβαιος ότι η διαχωριστική γραμμή πλέον που θα μπει πολύ βίαια στη ζωή μας θα είναι αποδοχή της νέας δανειακής σύμβασης και της υποτέλειας και της επιτροπείας του διεθνούς οικονομικού ελέγχου ή μη αποδοχή και εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης; Αυτό είναι το βασικό» (Α. Τσίπρας, ρ/σ «Real Fm», 8/2/2012).
• «Πράξη εθνικής ευθύνης είναι η απόρριψη της δανειακής σύμβασης, είναι η απόρριψη των νέων μέτρων που θα βυθίσουν το λαό μας στη δυστυχία (...). Με ένα νέο συνασπισμό εξουσίας δεν θα αναγνωρίσουμε τις παράνομες και αντισυνταγματικές δανειακές συμβάσεις...». (Α. Τσίπρας,  Γραφείο Τύπου ΣΥΡΙΖΑ, 11/2/2012)
• «…με τη συμφωνία τους για τη νέα αποικιοκρατική δανειακή σύμβαση, το δρακόντειο μνημόνιο που τη συνοδεύει (…) οδηγούν το λαό σε εξανδραποδισμό, ταπείνωση και αφανισμό». (Δ. Στρατούλης, ρ/σ «Κόκκινο», 9/2/2012)
• «Αν περάσει αυτό το πακέτο (σ.σ.: Μνημόνιο και Δανειακή σύμβαση) θα δεθεί η χώρα και οι πολίτες της χειροπόδαρα για δεκαετίες, μηδενίζεται κάθε περιθώριο αναδιαπραγμάτευσης σαν και αυτή που υποσχότανε παλιά ο κ. Σαμαράς» (Δηλώσεις κ. Δ. Παπαδημούλη, ρ/σ «Κόκκινο», 9/2/2012).

Όπως βλέπουμε, τρεις μήνες πριν από τις εκλογές του περασμένου Μάη, για τον ΣΥΡΙΖΑ η Δανειακή σύμβαση δεν ήταν «άλλο πράγμα» από το Μνημόνιο. Μνημόνιο και σύμβαση, έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν ένα και το αυτό «πακέτο» που μηδένιζε «κάθε περιθώριο αναδιαπραγμάτευσης». Το «δρακόντειο μνημόνιο» δεν ήταν κάτι το διαφορετικό από τη σύμβαση, αντίθετα  ήταν το «συνοδευτικό» της «αποικιοκρατικής» «παράνομης» και «αντισυνταγματικής» σύμβασης.  Τότε από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ  γινόταν λόγος για «απόρριψη»  της «υποτέλειας» που συνεπαγόταν η Δανειακή σύμβαση. Σήμερα γίνεται λόγος για «διαπραγμάτευση». Αλλά την υποτέλεια την διαπραγματεύεσαι; Η’ την απορρίπτεις αδιαπραγμάτευτα;…

Την απάντηση στο ερώτημα τη δίνει η ίδια η Δανειακή σύμβαση. Πράγματι, το σημαντικότερο είναι να απαντηθεί  αν τα όσα περιέχονται σε αυτήν είναι τελικά «διαπραγματεύσιμα».

Να μερικά απ’ όσα περιλαμβάνοντα στα κείμενα των Δανειακών συμβάσεων:

1. Με τη Δανειακή σύμβαση η Ελλάδα (άρθρο 13, παράγραφος 1, σελ. 86) τίθεται υπό το «αγγλικό δίκαιο». Συγκεκριμένα αναφέρεται: «Η Παρούσα Σύμβαση και κάθε εξωσυμβατική αξίωση που γεννάται σε σχέση με αυτή θα διέπονται και θα ερμηνεύονται σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο»!
2. Με τη Δανειακή σύμβαση (άρθρο 13, παράγραφος 2, σελ. 86) η Ελλάδα τίθεται υπό την «αποκλειστική αρμοδιότητα των δικαστηρίων του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου»!
3. Στη Δανειακή σύμβαση (άρθρο 13, παράγραφος 4, σελ. 86-87) αναφέρεται το εξής καταπληκτικό: «Το Δικαιούχο Κράτος Μέλος και η Τράπεζα της Ελλάδος παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα Σύμβαση, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά από κάθε δικαίωμα ασυλίας έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης δικαστικής απόφασης ή άλλης διάταξης, κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή αναγκαστικού μέτρου σε βάρος περιουσιακών τους στοιχείων στο μέτρο που αυτό δεν απαγορεύεται από αναγκαστικό νόμο»!

Τα παραπάνω καταγράφονται στο άρθρο 14 της Δανειακής σύμβασης του 2010. Αυτούσια έχουν μεταφερθεί στο άρθρο 13 της Δανειακής σύμβασης του 2012

Αλήθεια (και τώρα το ερώτημα τίθεται μόνο ρητορικά): Μια τέτοια σύμβαση, που περιλαμβάνει τέτοιες διατάξεις, ανήκει στην κατηγορία των συμβάσεων που τις  «διαπραγματεύεσαι» ή που τις απορρίπτεις ασυζητητί;

Εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι αυτό το ανεπανάληπτο όργιο που λέγεται «Δανειακή Σύμβαση», με το οποίο η Ελλάδα τίθεται υπό το αγγλικό δίκαιο (!), με το οποίο η Ελλάδα «απαλλάσσεται» από τα ...βάρη κάθε έννοιας ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, με το οποίο η Ελλάδα «παραιτείται» κάθε ασυλίας της περιουσίας της έναντι των δανειστών, δεν είναι άμεσα απορριπτέο, δεν είναι ακαριαία ακυρωτέο, αλλά είναι «διαπραγματεύσιμο», είναι «συζητήσιμο», είναι «διαχειρίσιμο», εφόσον θεωρεί ότι τους συντάκτες τέτοιων κειμένων δεν τους στέλνεις από εκεί που ήρθανε αλλά ότι υπάρχει μαζί τους βάση συνομιλίας αλλά και συμφωνίας,

τότε – πριν από την κουβέντα περί ακύρωσης ή διαπραγμάτευσης της δανειακής σύμβασης - μάλλον θα καταλήξουμε  να αρχίσουμε να κουβεντιάζουμε γύρω από το τι είναι και τι δεν είναι αριστερή πολιτική.

Αλλά στη συζήτηση αυτή, επειδή συνήθως διεξάγεται με «αριστερόμετρα» και όχι με  μέτρο την πολιτική λογική, δεν βγαίνει άκρη. Εξ’ αυτού του λόγου επιτρέψτε μας να καταθέσουμε την δική μας άποψη χωρίς τους «γεωγραφικούς πολιτικούς προσδιορισμούς» που (για να μην κρυβόμαστε) τη συνοδεύουν. Εμείς, λοιπόν, πιστεύουμε ότι η πολιτική που διαχωρίζει τα Μνημόνια από τις Δανειακές συμβάσεις και υποστηρίζει την («αριστερή», «δεξιά», «κεντρώα» κλπ) διαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης δεν αποτελεί πορεία εξόδου του λαού και της χώρας από την κόλαση που βιώνουμε. Αντίθετα - εμείς πιστεύουμε ότι - αυτή η εξαγγελία οδηγεί προοπτικά σε μια νέα («αριστερή», «δεξιά», κεντρώα» κλπ) διαχείριση της δανειακής σύμβασης (και της κόλασης με ή χωρίς μνημόνια). Αλλά – εμείς πιστεύουμε ότι - την «υποτέλεια», την «αποικιοκρατία», την «επιτροπεία», την «εξόντωση του λαού» (και την «κόλαση», γενικώς) δεν τα συζητάς και δεν τα διαπραγματεύεσαι με τους «αποικιοκράτες». Τα απορρίπτεις. Τα καταγγέλλεις. Τα ακυρώνεις. Τα «χειρίζεσαι» καταργώντας τα. Δεν τα «διαχειρίζεται» συζητώντας τα.  Και προχωράς. Μόνο έτσι.

Υστερόγραφο:

Στο πλαίσιο μιας τέτοιας συζήτησης, συμπαραστάτη - συνήγορο της άποψής μας κατά της διαχείρισης της σύμβασης θα καλέσουμε τον… κ.Τσίπρα. Ο κ.Τσίπρας, πριν ο ΣΥΡΙΖΑ μετακινηθεί στη θέση για την «διαπραγμάτευση» της σύμβασης, είχε πει την εξής κουβέντα: «...να διαχειριστούμε αυτή τη δανειακή σύμβαση, είναι οξύμωρο, είναι εγκληματικό, είναι καταστροφικό και σε κάθε περίπτωση είναι αναξιόπιστο» (Α. Τσίπρας, ρ/σ «Real Fm», 8/2/2012).

Στο σημείο αυτό, ο κ. Τσίπρας έχει απόλυτο δίκιο.

enikos.gr" Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013

Σημ.Λυσίππου-Όπως μας πληροφόρησε ο πιτσιρίκος,ο Μπογιόπουλος γίνεται και ηθοποιός με τον Καζάκο φέτος στο θέατρο "Τζένη Καρέζη" σε έργο που αφορά το ναζισμό.Ενδιαφέρον το βρίσκω.

Ελλάδα 2013-Οι ναυαγοί της "Μέδουσας"

Του ιστορικού Γ.Μαργαρίτη από "Εφημερίδα των Συντακτών"

Στις 2 Ιουλίου του 1816 ένα γαλλικό πολεμικό πλοίο, η φρεγάτα «Μέδουσα» ναυάγησε στα ανοιχτά των ακτών της Μαυριτανίας. Το πλοίο βρισκόταν σε επίσημη αποστολή και μετέφερε αξιωματούχους και επιβάτες –παλαιούς και νέους έποικους- προς τη Σενεγάλη, η οποία μόλις είχε επιστραφεί από τους Βρετανούς στη Γαλλία μετά το τέλος των Ναπολεόντειων πολέμων. Ο κυβερνήτης του πολεμικού ήταν ένας αριστοκράτης, ένας κόμης, εξόριστος στα ξένα από τον καιρό της Επανάστασης και του Ναπολέοντα, από το 1789. Ήταν άνθρωπος εμπιστοσύνης του νέου μοναρχικού καθεστώτος, της αριστοκρατικής Παλινόρθωσης, αλλά ολότελα άσχετος με την τέχνη της ναυσιπλοΐας. Με τη νεοαποκατασταθείσα αριστοκρατική του αυταρέσκεια ο καταστροφικός αυτός καπετάνιος απέκοψε το πλοίο από τον υπόλοιπο στόλο και το οδήγησε στις ξέρες της αφρικανικής ακτής.

Από τους περίπου 400 επιβαίνοντες στο πλοίο –πλήρωμα και επιβάτες- οι 147, μέλη του πληρώματος και επιβάτες, επιβιβάστηκαν σε μια αυτοσχέδια σχεδία που κατασκεύασαν από τα κομμάτια του ναυαγίου. Μέσα στην ταραχή των στιγμών και την απόλυτη ανικανότητα του άρχοντα-καπετάνιου ανοίχθηκαν στη θάλασσα χωρίς τρόφιμα και χωρίς νερό. Η σχεδία βρέθηκε από ένα άλλο πολεμικό στις 17 Ιουλίου. Μόλις 17 από τους επιβαίνοντες σε αυτήν ήσαν ακόμα ζωντανοί. Και γι’ αυτούς όμως ήταν αργά. Οι περισσότεροι πέθαναν τις επόμενες ημέρες βαριά αφυδατωμένοι και με καταστρεπτικές τις επιπλοκές της ηλίασης. Στο παραλήρημά τους, πριν πεθάνουν, είπαν πράγματα φρικτά για όσα έγιναν στη σχεδία τις 15 ημέρες που περιπλανιόταν στην απέραντη θάλασσα.

Το απολυταρχικό καθεστώς θέλησε να ξεχαστεί ετούτη η δυσάρεστη υπόθεση και εξέδωσε και τα σχετικά διατάγματα και τις σχετικές ερμηνείες για τις πράξεις των αρχόντων. Αντίθετα με τις επιθυμίες του ηγεμόνα και των υποτακτικών του όμως, το ναυάγιο της «Μέδουσας» έγινε η πιο διάσημη ναυτική τραγωδία στα παγκόσμια χρονικά. 

 Καθώς οι πράξεις του καθεστώτος απαγορευόταν να σχολιαστούν στις εφημερίδες ή στους δρόμους, η τέχνη ανέλαβε το δύσκολο μέρος. Ο μεγαλύτερος ίσως των ζωγράφων της εποχής, ο Ζερικό, φιλοτέχνησε έναν αριστουργηματικό πίνακα που από το μέγεθός του μόνο (7 επί 5 μέτρα) έδειχνε την πρόθεσή του να κραυγάσει για τις ανομίες του καθεστώτος. Πρόκειται για τη «Σχεδία της Μέδουσας», που βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου.

Έπειτα την υπόθεση ανέλαβε ο λαός. Όλοι μας θυμόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια το παιδικό αθώο τραγουδάκι που μιλά για ένα μικρό καράβι που ήταν αταξίδευτο. Στο οποίο, όπως λέει η ελληνική μετάφραση των γαλλικών στίχων, σε πεντ’-έξι εβδομάδες σωθήκαν «όλες, όλες, όλες οι τροφές». Και η τρομερή επωδός: «Και τότε ρίξανε τον κλήρο… να δούνε ποιος, ποιος, ποιος θα φαγωθεί…» Στα ανέμελα παιχνίδια όποιας ή όποιου ακουγόταν το όνομα -«και ο κλήρος πέφτει στην ή στον…»- περνούσε μια μικρή δοκιμασία ολότελα δυσανάλογη με την ανάλογη περιπέτεια των ναυαγών της σχεδίας, αυτούς όντως τους έτρωγαν οι απελπισμένοι πλησίον τους…

Και έτσι για δύο ολόκληρους αιώνες κραυγάζουν –χωρίς ίσως να το γνωρίζουν- τα παιδιά όλου του κόσμου για τον άδικο χαμό των μακρινών συνανθρώπων τους, για τον πλήρη ευτελισμό της κοινωνικής λειτουργίας και της ανθρώπινης ζωής που ξεπήδησε από τη ματαιοδοξία του τυραννικού καθεστώτος. Στίγμα ανεξίτηλο για τα καθεστώτα που υπηρετούν τον πλούτο και την αυταρέσκεια των ολίγων σε βάρος της αξιοπρέπειας και της ζωής των πολλών.

Μέρες του Οκτωβρίου 2013 που ζούμε, όπως τις ζούμε, στη ναυαγισμένη Ελλάδα. Στα νοσοκομεία, στους δήμους, στα σχολεία, στα Πανεπιστήμια, στους παιδικούς σταθμούς, στην καθαριότητα, στην κοινωνική πρόνοια, οι εργαζόμενοι ρίχνουν τον κλήρο να «δούνε ποιος, ποιος, ποιος θα φαγωθεί». Στα εργοστάσια, στα γιαπιά, στα μαγαζιά, στις επιχειρήσεις ο κλήρος πέφτει καθημερινά, αφήνοντας ολοένα και λιγότερους για τις αυριανές κληρώσεις.

Ποιος ασήμαντος, δουλικός στους ισχυρούς, αγέρωχος στους αδύναμους, κυβερνήτης μας φόρτωσε όλον τον ελληνικό λαό σε μια σχεδία και μας εγκατέλειψε στον ωκεανό χωρίς τρόφιμα και νερό; Ποιο ασήμαντο βρόμικο καθεστώς, υπερφίαλο χάρη σε ξένες εξουσίες και ξένες τράπεζες, ολότελα αδιάφορο για τα πάθη του λαού του μας γύρισε πίσω σε καιρούς κανιβάλων; Ποια άρχουσα τάξη που ενδιαφέρεται μόνο για τη δική της παρουσία και παραμονή στα σαλόνια του ευρωπαϊκού κεφαλαίου έκανε την τραγική ιστορία της «Μέδουσας» μέρος της δικής μας ζωής; Γιατί ηχεί επίκαιρα, άλλοτε αφιερωμένος στις διακοπές και τη σχόλη, ο στίχος «Και τότε ρίξανε τον κλήρο…/να δούνε ποιος, ποιος, ποιος θα φαγωθεί…»;

Τι θα έχουμε να πούμε στα παιδιά μας αύριο όσοι επιζήσουμε από ετούτη τη δοκιμασία; Ότι τάχα μου, σε αντίθεση με τους ναυαγούς της «Μέδουσας», εμείς ρίξαμε τον κλήρο με «κριτήρια» και «μόρια» – πολιτισμένα δηλαδή; Ότι δεχτήκαμε τη μοίρα μας σκυφτά όπως θα έκανε ο κάθε ηττημένος; Ότι χωρίς περίσκεψη, χωρίς αιδώ, αποδεχτήκαμε τον ανίδεο καπετάνιο και το βρόμικο καθεστώς που κρυβόταν πίσω από αυτόν;

Ετούτο το καθεστώς που μας έλαχε, ετούτη η άρχουσα τάξη που μας κυβερνά ολοένα και φέρνει πιο κοντά το απόλυτο δίλημμα: ο θάνατός σου, η ζωή μου. Εάν είναι έτσι, ας μη ζήσει λοιπόν. Ετούτο το φθινόπωρο, την άνοιξη που ακολουθεί, ας προετοιμάσουμε, ας ζήσουμε και εμείς το δικό μας 1830. Την εξέγερση η οποία θα σαρώσει τους άθλιους που εμφανίζονται ως ηγέτες της χώρας μας και ταγοί του λαού μας αλλά και όσους βρίσκονται πίσω από αυτούς –κρυμμένοι– και κανοναρχούν από τα ευρωπαϊκά σαλόνια τους τη μοίρα του λαού μας.

Δεν μας αξίζει η τύχη των ναυαγών της «Μέδουσας».

Οι Αθώοι αυτοκατασκευάζονται με τις λέξεις

Επιλέγεται η λέξη "μετανάστης".Αυτός δηλ.που έρχεται να σου πάρει το μεροκάματο και να υποβαθμίσει με την παρουσία του τη ζωή και την ιδιοκτησία σου.

Απαγορεύεται αυστηρά η λέξη "πρόσφυγας",που θέτει ερωτήματα και υποχρεώσεις.

Όχι δεν είναι άνθρωποι,που με τη δική σου συνενοχή,ρημάχτηκαν οι χώρες τους και κινδυνεύει η ζωή τους από τους μισθοφόρους σου.

Γι'αυτό,επειδή είναι μετανάστες και όχι πρόσφυγες είμαστε όλοι αθώοι για οτιδήποτε κι αν πάθουν,αφού αυτοί το θέλησαν να κινδυνεύουν.

Βούτηξε κοψίδι και το Χασαπόσκυλο ο Χασαπόπουλος

Δεν είναι μόνο τα ξεπουλήματα και οι μεγάλοι που θέλουν να τ' αρπάξουν όλα.

Τα τσιράκια τους είναι ίδια και θέλουν κι αυτά τα κοψίδια τους από τη χώρα.

Για να πληρωθούν οι γραφές...διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον

 Δημόσια γη 25 στρεμμάτων στον Ιορδάνη Χασαπόπουλο με 758 ευρώ το χρόνο

...στον Χασαπόπουλο παραχωρήθηκε φιλέτο δημόσιας γης 25 στρεμμάτων μόνο με 758 ευρώ το χρόνο!
Στην υπόθεση η εφημερίδα εμπλέκει τον επιστήθιο φίλο του Χασαπόπουλου και κυβερνητικό εκπρόσωπο των κυβερνήσεων Παπανδρέου, τον Γιώργο Πεταλωτή.

Η τιµή εκκίνησης του καταβλητέου τιµήµατος για την ετήσια ενοικίαση της εν λόγω περιοχής καθορίσθηκε από την Περιφέρεια στα 742 ευρώ.
Η εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης του γνωστού δημοσιογράφου κατέθεσε μεγαλύτερη προσφορά κατά 16 ευρώ. Έτσι, με 758 ευρώ το χρόνο ο Ι. Χασαπόπουλος εξασφάλισε 25 στρέμματα δημόσιας γης σε περιοχή ως το 2038 (με πρόβλεψη παραχώρησης για μια δεκαετία ακόμα), όπου μπορεί να φτιάξει πολύ "mega mou" αγροτοτουριστικές μονάδες για τη φιλοξενία VIP φραγκάτων, ένα βήμα από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και τα γειτονικά θέρετρα σκι ή τα εμπορικά κέντρα. .(πηγή..zoornalistas  )

και για να μη ξεχνάμε ότι η  σήμερον ως αύριον και ως χθες

  ...Συγκεκριμένα τη δεκαετία του '60, η αγιορείτικη Μονή Ξενοφώντος διεκδικούσε έκταση - φιλέτο (53.000 στρέμματα) στη Σιθωνία Χαλκιδικής με χρυσόβουλα που ποτέ δεν εμφάνισε. 
Δεν την πήρε. Μέχρι που ανέλαβε ο Βαρδινογιάννης. Υπέγραψαν προσύμφωνο: αν η Μονή κέρδιζε την έκταση θα την πουλούσε με 1.000 δρχ το στρέμμα!
Λίγες μέρες πριν παραιτηθεί, η χουντική κυβέρνηση Παπαδόπουλου έδωσε την έκταση στη Μονή και αυτή με τη σειρά της στον Βαρδινογιάννη!
Έξι μήνες μετά, η νέα κυβέρνηση ακύρωσε την απόφαση. Όμως η μεταβίβαση του "φιλέτου" στον Βαρδινογιάννη δεν ακυρώθηκε ποτέ...1974

Flamenco

Στη παραστάση Gala Flamenca  στο θέατρο Badminton με τον κορυφαίο (αλλά σε δύσκολη ηλικία πιά για επαγγελματία) σολίστ Αντόνιο Κανάλες και νέους άξιους συνεχιστές της μεγάλης παράδοσης σε διεύθυνση-σκηνοθεσία του Άνχελ Ρόχας ιδρυτή του Νuevo Ballet Espanol,είδαμε ανατρεπτικές μοντέρνες χορογραφίες που συνέδεσαν το παρελθόν και το μέλλον του φλαμένκο.

Τις μοναδικές εκφραστικές δυνατότητες αυτού του χορού της Ισπανικής παράδοσης,τις γνώρισα σε κάποιο ταξίδι στην Ισπανία,όχι σε μεγάλες παραστάσεις επαγγελματιών,αλλά σε μικρά μαγαζιά από νέους ανθρώπους με πάθος μεγάλο,το απαραίτητο στοιχείο αυτού του τρόπου εκδήλωσης δυνατών και λεπτών αισθημάτων και ισορροπιών.Και το αναφέρω γιατί κατάλαβα ότι ενώ γνώριζα από οθόνες το χορό,χρειαζόταν η ζωντανή παρουσία και μάλιστα από αρκετά κοντά για να νιώσεις ό,τι υπάρχει αυτό που ο Λόρκα αποκαλούσε "Ντουέντε".

Εκεί βεβαιώθηκα για τις άπειρες δυνατότητες έκφρασης του φλαμένκο,που φυσικά αφορούν το χορευτή/χορεύτρια και τους ανοιχτούς επιβαλλόμενους αυτοσχεδιασμούς που απαιτούν όμως απόλυτο συντονισμό τους.
Ο μεγάλος κίνδυνος,όπως άλλωστε σε όλες τις τέχνες αλλά ιδιαίτερα στο χορό,είναι ο στόμφος. Νοθεύει και εξουδετερώνει ακριβώς το ζητούμενο,το πάθος ως πυρήνα του χορού.Το έχουμε δει αυτό στην κακοποίηση π.χ.του ζεϊμπέκικου.

Μερικά παλιά αποσπάσματα για την ποικιλία των "οπτικών" που μπορεί να ενταχθεί το φλαμένκο

Αντόνιο Κανάλες

Αποσπάσματα με τον επίσης σπουδαίο Antonio Gades
Στο πρώτο με τη Cristina Hoyos

και μια σύνθεση (απο ΥΤ )

..για τα επόμενα 50, μπορεί και 100 και γιατί όχι και 200 χρόνια..

από μήνυμα στο μπουκάλι

WSJ: Τι περιμένει την Ελλάδα τα επόμενα 50 χρόνια 

Με τίτλο "Τα επόμενα 50 χρόνια στην Ελλάδα", η σύνταξη της εφημερίδας Wall Street Journal, δημοσιεύει εκτενές κύριο άρθρο για τη χώρα, διερωτώμενη πώς θα τερματιστεί το καθεστώς "των αιώνιων, κυλιόμενων δανείων".

δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή

οι επισημάνσεις και τα σχόλια είναι απλοϊκές επισημάνσεις πρωτοβουλίας του ναυαγού

Τα κυριότερα σημεία του άρθρου είναι:

1. Το μικρό πλεόνασμα στΟν προϋπολογισμό της ελληνικής κυβέρνησης φέτος, είναι εν μέρει τοαποτέλεσμα της καθυστέρησης στην επιστροφή φόρων και της πληρωμής λογαριασμών σε ιδιώτες εργολάβους και προμηθευτές. (σχόλιο ναυαγού: απλό λοιπόν, δεν πλήρωσαν τα χρέη τους και τους έμειναν κάτι ψιλά στο ταμείο. Αυτό κι είναι success story, φεσώνεις τους πάντες και σου μένουν τα λεφτά.  

Κοινοί απατεώνες)

2. Οι κατασχέσεις περιουσιών μπορεί να είναι ένας από τους λόγους, για τους οποίους το...

ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών προβλέπει υψηλότερα εισοδήματα κατά το προσεχές έτος, χάρη σε μια αύξηση της «φορολογικής συμμόρφωσης».

(σχόλιο ναυαγού: απλό και πάλι.  Κανένα σχέδιο, καμιά αναπτυξιακή πολιτική. Θα αρπάξουν από εμάς ότι μπορούν και ότι μας έχει απομείνει και έτσι θα έχουν λέει υψηλότερα εισοδήματα. 

Κοινοί απατεώνες) 

3. Το πραγματικό μελανό σημείο για το μέλλον της χώρας είναι το ότι φέτος το κρατικό χρέος αναμένεται να φθάσει το 175,5% του ΑΕΠ. (σχόλιο ναυαγού: αν δεν με γελάει το μεσήλικο μυαλουδάκι μου, όταν ξεκίνησε αυτή η ιστορία, μας είχαν πει πως ήταν 140% του ΑΕΠ το χρέος, σήμερα 4-5 χρόνια μετά και με όλα αυτά που έχουμε περάσει, είναι περίπου 30% υψηλότερο, ενώ μας έλεγαν πως θα πέσει το 2014 στο 120%. Μάλλον δεν καταλάβαμε τι εννοούσε ο χαζαντώνης όταν είπε πως η ιστορία της χώρας είναι  success story, Δεν εννοούσε της δικής μας χώρας, αλλά της Μέρκελαντ)

4. Το ΔΝΤ ζητά να παραγράψουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ένα μεγάλο μερίδιο από αυτά που τους χρωστά η Ελλάδα, αλλά για ιδιοτελείς λόγους: επιθυμεί να προβεί η ΕΕ σε "κούρεμα" του ελληνικού χρέους, ούτως ώστε το ίδιο να αποπληρωθεί πλήρως.  

(σχόλιο ναυαγού: γι' αυτό οι ξαφνικές αγαπούλες της κυρά χριστίνας, καταλάβατε τώρα;)

5. Η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί ότι το βάρος του ελληνικού χρέους μπορεί να καταστεί υποφερτό, μειώνοντας το μέσο επιτόκιο του χρέους και επιμηκύνοντας το μέσο χρόνο ωρίμανσης. Η εξαγορά χρέους του περασμένου έτους σημαίνει ότι η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών δανείων προς την Ελλάδα ήδη φέρει μέσο χρόνο ωρίμανσης μεταξύ 15 - 30 ετών και ένα μέσο επιτόκιο περίπου 3.5%. (σχόλιο ναυαγού: νομίζω το καταλάβατε κι αυτό, σημασία έχει τι θεωρεί η γερμανική κυβέρνηση, για τη δική μας πάλι, τι θεωρεί και δεν θεωρεί, ουδείς ενδιαφέρεται)

6. Το τρίτο δανειακό πακέτο της Ελλάδας, που αναμένεται τον επόμενο χρόνο, θα περιλαμβάνει περισσότερα δάνεια που θα αποπληρωθούν με αργούς ρυθμούς επί δεκαετίες. Υπάρχει ακόμη και η πρόταση για ανταλλαγή ορισμένων διμερών δανείων κρατών - μελών της ευρωζώνης προς την Ελλάδα για 50ετή ομόλογα. (σχόλιο ναυαγού: νομίζω πως και εδώ το συμπέρασμα είναι απλό. Τα δάνεια που συνάπτει τώρα η κυβέρνηση των σαμαροστουρναροβαγγέλα, δεν θα αποπληρωθούν ποτέ, Θα υπάρχει ένα πάγιο χρέος και εσαεί θα κάνουν κουμάντο κατά τα συμφέροντά τους οι δανειστές,  Μάγκες όπως καταλαβαίνετε την έχουμε πατήσει άσχημα)

7. Από την στιγμή που η Ελλάδα θα αρχίσει να αναζητά αποπληρωμή σε 50 χρόνια, γιατί να μην αρχίσει να αναζητά το ίδιο σε 100 ή 200 χρόνια; (σχόλιο ναυαγού: έλα μου ντε, εδώ είναι λοιπόν το μεγάλο κόλπο, αυτό που έγραψα και πριν Το χρέος δεν προβλέπεται να αποπληρωθεί ΠΟΤΕ. Και έχω την αίσθηση πως αυτό είναι το ζητούμενο, να μην αποπληρωθεί.)

8. Οι δανειστές της Ελλάδας ήδη σημειώνουν οικονομική ζημία, καθώς το επιτόκιο των δανείων τους πλησιάζει το μηδέν και η ωρίμανσή τους πλησιάζει το άπειρο, ακόμα κι αν στην πράξη δεν καταγράφουν λογιστική ζημία. Εντούτοις, η προοπτική ενός άμεσου κουρέματος διαφαίνεται ως η πιο διαφανής και δημοκρατική λύση. (σχόλιο ναυαγού: άλλο ένα κόλπο, ναι μεν έχουν ζημία -που στην ουσία δεν έχουν, απλά δεν έχουν κέρδος άμεσο- αλλά αυτό δεν "περνιέται" στα βιβλία. Έτσι, όπως θα δείτε και παρακάτω, αυτό δεν τους ενοχλεί και πολύ, αφού προσδοκούν σε άλλα μακροπρόθεσμα κέρδη, που όμως και πάλι δεν θα "περαστούν" στα βιβλία. Κοινοί απατεώνες και η άλλη μεριά. Κανονική μαφία)

9. Σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο,(σχόλιο ναυαγού: διαβάστε ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ την επόμενη πρόταση) η κυβέρνηση της χώρας δεν έχει το δικαίωμα να προβαίνει σε περαιτέρω δανεισμό δανειοληπτών οι οποίοι, στο πλαίσιο δέσμευσης με τη μορφή δανείου ή εγγύησης από τη γερμανική κυβέρνηση, οδηγούνται στην χρεοκοπία. 

Ουσιαστικά αυτό σημαίνει ότι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους μπορεί να λάβει χώρα μόνο αν είναι ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα δεν θα χρειαστεί εκ νέου ένα πακέτο διάσωσης. (σχόλιο ναυαγού: πράγμα που όπως είδαμε παραπάνω, δείχνει αναπόφευκτο) Αυτή βέβαια η πιθανότητα μόνο προφανής δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια. 

Όταν, όμως, η Αθήνα ξεκινήσει με συνέπεια να σημειώνει μικρά πλεονάσματα, τότε το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες θα μπορέσουν πιο εύκολα να σταματήσουν την παροχή πακέτων διάσωσης και να αποδεχτούν το ενδεχόμενο χρεοκοπίας. (σχόλιο ναυαγού: νάτοοοο και το κερασάκι της τούρτας. Πάρτε λεφτά που δεν μπορείτε να μας δώσετε πίσω, αφού όσο πιο πολλά παίρνετε τόσο πιο βαθιά στο λάκκο πέφτετε, οπότε εμείς αφού πέσατε -σας ρίξαμε- πια τόσο βαθιά δεν μπορούμε να σας δώσουμε άλλα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ, μπορείτε τώρα να επισημοποιήσετε τη χρεοκοπία σας. 

SUCCESS STORY, όπως το TOY STORY, αλλά το ΤΟΥ δεν είναι τα κουκλάκια της pixar, αλλά οι δυστυχείς Έλληνες)

και

10. Η τραγωδία συνίσταται στο ότι οι πολιτικοί της Ευρώπης προτιμούν την αέναη παροχή κυλιόμενων δανείων, διότι αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Στην ουσία, δεν υποχρεούνται ποτέ να παρουσιάσουν στους φορολογούμενους τους στοιχεία για την ελληνική διάσωση. (σχόλιο ναυαγού: αυτό που έγραφα παραπάνω για τα βιβλία) Και ενώ η ελληνική οικονομία ποτέ δεν ανακάμπτει επί της ουσίας, είναι πολύ πιθανό να αποφύγει μια εκ νέου κρίση. (σχόλιο ναυαγού: λογικό, γιατί για να υπάρξει κρίση, πρέπει να υπάρχει οικονομία που θα περιέλθει σε κρίση)  Το πολιτικό στοίχημα είναι να ξεχαστούν οι απερισκεψίες των τελευταίων πέντε ετών. (σχόλιο ναυαγού: ξαφνικά το ΧΑΟΣ, έγινε ΑΠΕΡΙΣΚΕΨΙΕΣ) Αν υποθέσουμε ότι δεν θα υπάρξει μια νέα ύφεση, όλο αυτό θα μπορούσε να δουλέψει για όλους, εκτός ίσως από τους νέους της Ελλάδας που αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον.
(σχόλιο ναυαγού: ΚΑΙ ΦΑΊΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΒΡΟΥΝ ΠΟΤΕ, αφού αυτοί που το σχεδίασαν -το μέλλον- ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΔΙΑΣΕΙ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥΣ)

ΤΟ ΘΈΜΑ ΛΟΙΠΌΝ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ Ή ΤΙ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΑΥΤΟΙ.

ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ 

ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ

Η φωτό της αρχής είναι του ναυαγού και αναπαριστά την επόμενη Ελλάδα, 

την Ελλάδα των παιδιών μας, αν εμείς δεν κάνουμε κάτι σήμερα

Danzig Baldaev: Εικόνες και σχέδια από τα Γκουλάγκ

αναδ/ση από La Scapigliata

Άρχισα και εγώ να ψάχνω για το σοβιετικό τρόμο που ακούει στο όνομα “γκουλάγκ”. Και με την ικανοποίηση ενός εστέτ έπεσα πάνω στην πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση του Danzig Baldaev.

Λίγα λόγια για τα γκουλάγκ πρώτα : Η λέξη γκουλάγκ είναι αρτικόλεξο για την κρατική υπηρεσία της ΕΣΣΔ που επόπτευε τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, που λειτούργησαν στις δεκαετίες του 1930 μέχρι του 1950, την εποχή του Στάλιν.  Μια άλλη υπηρεσία η Νταλστρόι ήταν υπεύθυνη για τη διαχείριση των εμπορικών προϊόντων που παρήγαγαν τα στρατόπεδα. Στα στρατόπεδα κατέληγαν πάσης φύσεως κακοποιοί, από τους μικροκλέφτες,  αλλά και πολιτικοί κρατούμενοι.  Περίπου 14 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονταν στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας από το 1929 μέχρι το 1953. Ακόμα 6-7 εκατομμύρια είχαν εξοριστεί σε απομακρυσμένες περιοχές της ΕΣΣΔ και 4-5 εκατ. πέρασαν από “αποικίες εργασίας”. Ο συνολικός πληθυσμός των στρατοπέδων κυμαινόταν  από 510.307 το 1934 μέχρι το 1.727.970 το 1953.

Σύμφωνα με μια έρευνα των σοβιετικών αρχείων, στα Γκουλάγκ πέθαναν συνολικά 1.053.829 άτομα από το 1934 μέχρι το 1953. Παρόλα αυτά λαμβάνοντας υπόψη ότι υπήρχε πρακτική να απελευθερώνουν άτομα με ανίατες ασθένειες ή ετοιμοθάνατα, ο πραγματικός αριθμός θανάτων λόγω των γκουλάγκ πρέπει να ήταν υψηλότερος.

Οι περισσότεροι φυλακισμένοι των στρατοπέδων δεν ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, αν και σε όλη την ιστορία τους αποτελούσαν σημαντικό αριθμό των κρατουμένων. Μικροεγκλήματα και διακωμώδηση της Σοβιετικής κυβέρνησης και των αξιωματικών τιμωρούνταν με φυλάκιση. Περίπου οι μισοί εκ των πολιτικών κρατούμενων στα γκουλάγκ φυλακίζονταν χωρίς δίκη, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι πάνω από 2,6 εκατομμύρια ποινές είχαν επιβληθεί σε υποθέσεις που είχαν διερευνηθεί από τη μυστική αστυνομία από το 1921-1953. Μετά το θάνατο του Στάλιν το 1953 η κρατική υπηρεσία Γκουλάγκ μειώθηκε σε μέγεθος. Το 1960 διακόπηκε η λειτουργία της. (στοιχεία από Wikipedia).

Η καταναγκαστική εργασία είναι χαρακτηριστικό κάθε καταπιεστικού καθεστώτος. Ο πρόγονος των σοβιετικών γκουλάνγκ, ήταν τα κατόργκας (katorgas από την ελληνική λέξη κάτεργο) της Αυτοκρατορικής Ρωσίας. Η Αγία Πετρούπολη χτίστηκε κυριολεκτικά πάνω στα κόκκαλα περίπου 30.000 αιχμαλώτων πολέμου και δουλοπάροικων.  Σε καταναγκαστική εργασία εξανάγκαζαν οι ναζί τους Εβραίους. Στρατόπεδα εξαναγκαστικής εργασίας υπήρχαν και στην Βρετανική Αυτοκρατορία, ενώ μας είναι γνωστή η εικόνα του κατάδικου στην Αμερική που σπάει πέτρες, από τα κόμιξ. Η Κίνα ακόμα και σήμερα έχει το μεγαλύτερο σύστημα τιμωρητικής εργασίας στον κόσμο, και τα προϊόντα που παράγονται εξάγονται στη Δύση.

Τα σαδιστικά αποτελέσματα της απόλυτης εξουσίας που έχει ο φύλακας πάνω στον κρατούμενο, απεικόνισε με σκίτσα του ο Danzig Baldaev.

Ο Baldaev γεννήθηκε το 1925 στην νοτιοανατολική ΕΣΣΔ, στη Μπουργιατία, γιος ενός εθνογράφου, που είχε καταδικαστεί ως “εχθρός του λαού”. Μεγάλωσε σε ένα ορφανοτροφείο, για παιδιά αντιφρονούντων. Αφού τελείωσε τη θητεία του, “αναγκάστηκε” όπως το περιγράφει, από την NKVD (πρόδρομο της KGB) να δουλέψει σαν δεσμοφύλακας στις φυλακές του Λένιγκραντ, η τότε Αγία Πετρούπολη.  Άρχισε να σκιτσάρει τα πολύπλοκα τατουάζ των κρατουμένων. Οι αρχές γρήγορα είδαν μια χρησιμότητα σε αυτή του τη δραστηριότητα, και άρχισαν να τον στέλνουν σε φυλακές σε όλη την επικράτεια. Το πόνημα του, μια καταγραφή των τατουάζ των Ρώσων παρανόμων, ανάλογα με την ιεραρχία και τη σημασία τους, εκδόθηκε πολύ αργότερα με τον τίτλο  Russian Criminal Tattoo Encyclopaedia.

Παράλληλα ο Baldaev άρχισε να σκιτσάρει την γκοτέσκα πλευρά των γκουλάγκ. Αποτρόπαια βασανιστήρια, η ζωή και οι πρακτικές κρατουμένων και δεσμοφυλάκων. Θα μπορούσε κάποιος να τα απορρίψει γιατί δεν είναι φωτογραφίες αλλά απλά σκίτσα. Επίσης ο Baldaev αποκλείεται να ήταν παρών σε όλα τα περιστατικά, καθώς εξιστορούν όλη την ιστορία των γκουλάγκ, αλλά αναπαράγει διηγήσεις από κρατούμενους  και φύλακες που τα έζησαν. Το φωτογραφικό υλικό άλλωστε είναι σπάνιο. Οι όποιες φωτογραφήσεις στήνονταν από τις κρατικές υπηρεσίες και ήταν αποστειρωμένες.

Από το χαμηλότερο “zik” (τρόφιμο) μέχρι τον πιο βίαιο “vor” (κλέφτη) με τατουάζ, ο Baldev δίνει ζωή σε σκηνές απίστευτης βιαιότητας. Όχι μόνο από τους δεσμοφύλακες πάνω στους κρατούμενους, αλλά και από τους ίδιους τους ενσωματωμένους στο σύστημα των Γκουλάγκ κρατούμενους προς τους συγκρατούμενους τους. – βασανιστήρια, βιασμοί, φόνοι.

Συνήθως οι πολιτικοί κρατούμενοι πέφτανε θύμα και των δεσμοφυλάκων αλλά και των κοινών κακοποιών, που ήταν η αριστοκρατία των φυλακών. Κάποια από τα σκίτσα είναι υπερβολικά με έντονο το πορνογραφικό στοιχείο, βάζοντας σε πειρασμό να τα απορρίψεις ολοκληρωτικά. Ο Baldaev επίσης θεωρεί την αντιθρησκευτική στάση των Σοβιετικών σαν την αιτία της ηθικής σήψης, και δεν αποφεύγει τη νοσταλγία για κάποιο εξειδανικευμένο τσαρικό παρελθόν.

Τα περίπου 130 σκίτσα έμειναν κρυφά μέχρι το θάνατο του Baldaev το 2005. Η σύζυγος του Baldaev τα έδωσε για να εκδοθούν σε βιβλίο. Οι εκδότες φρόντισαν να συνοδεύσουν τα σκίτσα με μαρτυρίες από επιζώντες του συστήματος των γκουλάγκ.

Τα σκίτσα του Baldaev έχουν ισχυρή καλλιτεχνική αξία. Όπως ο Γκόγια καταγράφει το γκροτέσκο για να μην ξεχαστεί από την ιστορία. Ήταν ένας άνθρωπος όμως που δε συγκρούστηκε ποτέ με το σύστημα, απλά επέλεξε να μείνει μάρτυρας και σιωπηλά διαμαρτυρόμενος.

Πηγές : artbook.com , συνέντευξη των εκδοτών,  guardian, sptimes.

σύνδεσμος : http://wp.me/p1lzKi-tx

La Scapigliata