Ο Δεκέμβρης του 1944 με το φακό του Dmitri Kessel

από left.gr

Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στο Δεκέμβρη του 1944 με το φακό του Dmitri Kessel

sarosi0013.jpg

Γράφει ο Πέτρος Γαϊτάνος, το Νοέμβρη του 1994, στην εισαγωγή του Λευκώματος "DMITRI KESSEL, ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ‘44", Εκδόσεις ΑΜΜΟΣ

Ο Dmitri Kessel γεννήθηκε στην Ουκρανία στις αρχές του αιώνα. Μετανάστευσε στην Αμερική το 1923 και εργάστηκε σαν φωτογράφος στο περιοδικό LIFE. Ταξίδεψε σ’ ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο και οι φωτογραφίες του –μολονότι προορίζονταν για ένα εφήμερο μέσο- άντεξαν στον χρόνο. Σήμερα ο Κέσελ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους φωτορεπόρτερ στον κόσμο. Η δουλειά του, κλασική πια, έχει παρουσιαστεί σε πολλά βιβλία. Οι φωτογραφίες όμως που ο Ντμίτρ Κέσελ έβγαλε στην Ελλάδα του 1944 έμειναν περισσότερο ανέκδοτες και παρουσιάζονται σήμερα για πρώτη φορά.

Τον Αύγουστο του 1994, πενήντα χρόνια μετά, ένας άλλος μεγάλος φωτογράφος του αιώνα μας, ο Ντέηβιντ Ντάνκαν, έφερε στην Αθήνα αυτό το πολύτιμο υλικό και μας το έδωσε λέγοντας. «Ο Ντμίτρ Κέσελ ήταν εδώ, κάτω από την Ακρόπολη, στις 3 Δεκεμβρίου 1944. Τότε που πολλά όνειρα έγιναν εφιάλτες και ο ηρωισμός, η αγωνία και το πάθος μάτωσαν αυτή την όμορφη χώρα. Σας στέλνει, μέσα απ’ την καρδιά του, όσα θραύσματα μάζεψε από εκείνα τα γεγονότα. Τη δική του φωτογραφική μαρτυρία».

Οκτώβριος 1944. Βρετανικά στρατεύματα αποβιβάζονται στον Πειραιά.
 Μαζί τους και ο Ντμιτρ Κέσελ

  

Υποδοχή από πλήθος Αθηναίων.
 Οι άντρες αγκάλιαζαν και φιλούσαν τους αμήχανους Βρετανούς στρατιώτες

Η Πλατεία Συντάγματος τον Οκτώβρη του 1944

Ο Γιώργης Σιάντος μιλάει από το μπαλκόνι των γραφείων του ΚΚΕ

Στους δρόμους της Αθήνας μικροπωλητές πουλούσαν
στη μαύρη αγορά οτιδήποτε έπεφτε στα χέρια τους

Στρατιώτες της Ορεινής Ταξιαρχίας φτάνουν από στην Αθήνα από την Ιταλία

Στις 18 του Οκτώβρη του 1944, στη μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, ο Γ. Παπανδρέου απαντώντας στον κόσμο που ζητούσε «λαοκρατία», είπε το γνωστό «πιστεύουμε και στη λαοκρατία».

 (Γρηγόρη Φαράκος: Μαρτυρίες και Στοχασμοί)

Γεώργιος Παπανδρέου

Την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου βρισκόμουν, στην Αθήνα στην Πλατεία Συντάγματος, μαζί με έναν Αμερικανό ρεπόρτερ, τον Κόνι Πούλος. Είχε ξεκινήσει μια μεγάλη διαδήλωση. Οι οπαδοί του ΕΑΜ διαμαρτύρονταν για τον αφοπλισμό των δυνάμεων του ΕΛΑΣ. Η αστυνομία είχε διαταχθεί να σταματήσει τη διαδήλωση και είχε σχηματίσει ένα κλοιό στο δρόμο. Την προηγούμενη μέρα η Κυβέρνηση είχε δώσει την άδεια της αλλά αργά τη νύχτα η άδεια ανακλήθηκε. Οι αξιωματούχοι του ΕΑΜ δήλωσαν πως ήταν αδύνατο να ματαιώσουν τη διαδήλωση σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και αποφάσισαν να προχωρήσουν

Ένα τεράστιο πλήθος γέμιζε το δρόμο μπροστά από τον αστυνομικό κλοιό. Ξαφνικά ακούστηκαν πυροβολισμοί κι ακολούθησε μια ριπή. Βρισκόμαστε με τον Κόνι έξω από τα Παλαιά Ανάκτορα, απέναντι από τον κλοιό της αστυνομίας. Όταν άρχισαν οι πυροβολισμοί εγκλωβιστήκαμε ανάμεσα στις πρώτες γραμμές των διαδηλωτών και τους αστυνομικούς. Καλυφτήκαμε πίσω από το τοιχαλάκι του δρόμου που οδηγεί στα ανάκτορα.

Με τους πρώτους πυροβολισμούς οι διαδηλωτές έπεσαν κάτω.

«Πυροβολούν άοπλους», είπε ο Κόνι. «Ναι» , του απάντησα, «κοίτα αυτόν αριστερά».

Σχεδόν 15 πόδια μακριά μας, ένας άνδρας με πρόσωπο γεμάτο αίματα προσπαθούσε να σηκωθεί από το έδαφος. Κρατούσε το στομάχι του κι αίματα ανάβλυζαν μέσα απ’ τα δάκτυλά του. Οι σποραδικοί πυροβολισμοί σταμάτησαν μερικά δευτερόλεπτα. Οι διαδηλωτές σηκώθηκαν και άρχισαν να διαλύονται. Μερικά σώματα έμεναν ακίνητα στο δρόμο. Κάποιος ζητούσε βοήθεια. Όσοι τραυματίες μπορούσαν να περπατήσουν υποβαστάζονταν από τους συντρόφους τους. Μετά από μια μικρή διακοπή η αστυνομία πυροβόλησε ξανά. Όταν φάνηκε πως οι πυροβολισμοί σταματούν οριστικά, μερικοί διαδηλωτές εμφανίστηκαν στην Πλατεία Συντάγματος για να μαζέψουν τους νεκρούς και τους βαριά τραυματισμένους. Η αστυνομία πυροβόλησε και τους απώθησε.

Συνολικά η αστυνομία σκότωσε 23 και τραυμάτισε 140, ανάμεσα τους και πολλές γυναίκες. Αυτό, όμως, δε σταμάτησε τους διαδηλωτές που άρχισαν να κατευθύνονται προς τον αστυνομικό σταθμό απ’ όπου αναχαιτίστηκαν με νέα πυρά.

Την ίδια στιγμή τα βρετανικά τεθωρακισμένα που είχαν σταθμεύσει κατά μήκος της Πανεπιστημίου κινήθηκαν και εμφανίστηκαν στο δρόμο οι άντρες της βρετανικής στρατιωτικής αστυνομίας. Οι διαδηλωτές τους υποδέχτηκαν με ανακούφιση κι έτρεξαν στην Πλατεία Συντάγματος να τους αγκαλιάσουν και να τους φιλήσουν.

Ένας Βρετανός αξιωματικός φώναξε στο διευθυντή της αστυνομίας Άγγελο Έβερτ που στεκόταν στον εξώστην του αστυνομικού αρχηγείου.

«Σταματήστε αμέσως να πυροβολείτε».

Ο Έβερτ απάντησε με αθωότητα «Ποιος πυροβολεί;»

(Dmitri Kessel)

  

Είχε ξεκινήσει μια μεγάλη διαδήλωση

Οι οπαδοί του ΕΑΜ διαμαρτύρονταν για τον αφοπλισμό των δυνάμεων του ΕΛΑΣ

Η αστυνομία είχε διαταχθεί να σταματήσει τη διαδήλωση

Ένα τεράστιο πλήθος γέμιζε το δρόμο μπροστά από τον αστυνομικό κλοιό

Ξαφνικά ακούστηκαν πυροβολισμοί και ακολούθησε μια ριπή

Η επίθεση στη διαδήλωση της Κυριακής της 3ης του Δεκέμβρη, έγινε με εντολή της κυβέρνησης του Παπανδρέου και του αρχηγού της Ελληνικής αστυνομίας, Άγγελου Έβερτ.

54 νεκροί και 70 τραυματίες τα θύματα της.

 (Σπύρος Λιναρδάτος: Πολιτική και Πολιτικοί)

Πυροβολούν άοπλους!

Μερικά σώματα έμειναν ακίνητα στο δρόμο

Συνολικά οι αστυνομία σκότωσε 23 και τραυμάτισε 140.
Ανάμεσα τους και πολλές γυναίκες

Την ίδια στιγμή τα βρετανικά τεθωρακισμένα κινήθηκαν

Εμφανίστηκαν οι άνδρες της βρετανικής στρατιωτικής αστυνομίας

Κάποιοι ζητούσαν βοήθεια

   

Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν ξανά. Αυτή τη φορά κρατούσαν μια πελώρια αμερικάνικη σημεία και κατέβαιναν αργά το δρόμο φωνάζοντας ρυθμικά: «Ρούζσβελτ, Ρούζσβλτ». Δεν επιχείρησαν να επιτεθούν στον αστυνομικό σταθμό. Μετά από λίγο οι δρόμοι έμειναν έρημοι. Μερικοί άνδρες και γυναίκες άφηναν πρόχειρους ξύλινους σταυρούς στα σημεία που είχε χυθεί το αίμα των θυμάτων. Άλλες γυναίκες μάζευαν το αίμα σε χαρτοσακούλες και παλιές κονσέρβες.
Την επόμενη μέρα στην κηδεία των 23 θυμάτων καταλάβαμε γιατί.

Η νεκρώσιμη ακολουθία έγινε στη Μητρόπολη κι ένα μεγάλο πλήθος προσευχόταν στη μικρή πλατεία. Από κει η νεκρική πομπή κατευθύνθηκε στο Σύνταγμα.
Τα φέρετρα παρατάχθηκαν σε μια γραμμή, εκεί όπου τα θύματα των πυροβολισμών της Κυριακής είχαν πέσει. Όλοι γονάτισαν σε σιωπηλή προσευχή. Μερικοί κρατούσαν πανώ γραμμένα με το αίμα των θανάτων.
Ένα που βρισκόταν στην κορυφή της πομπής, έγραφε: «όταν ο λαός είναι αντιμέτωπος με τον κίνδυνο της τυραννίας πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στις αλυσίδες και τα όπλα». Ήταν πιτσιλισμένο με αίμα.

(Dmitri Kessel)

Μερικοί άντρες άφηναν πρόχειρους ξύλινους σταυρούς
στα σημεία που είχε χυθεί το αίμα των θυμάτων

Θάβαμε τους νεκρούς μας συχνά τα τελευταία τέσσερα χρόνια … πολύ συχνά

Στους δρόμους χιλιάδες Αθηναίοι περίμεναν την πομπή να περάσει

Ήταν πιτσιλισμένο με αίμα

Στις 3 Δεκέμβρη συλλαλητήριο διαμαρτυρίας, για τη μονόπλευρη διάλυση του ΕΛΑΣ.

Ο κόσμος χτυπήθηκε δολοφονικά στο Σύνταγμα και υπήρξαν πολλοί νεκροί και τραυματίες.

Κηδεία με παλλαϊκή διαδήλωση την επόμενη. Νέα δολοφονικά χτυπήματα.

Στις 5 Δεκέμβρη και αφού οι διαδηλωτές χτυπιούνται για τρίτη συνεχόμενη μέρα, άνδρες του ΕΛΑΣ χτυπούν κι  αυτοί.

Μπαίνουν στο παιχνίδι με τανκς και οι Εγγλέζοι.

Τις επόμενες μέρες, χρησιμοποιούν και αεροπλάνα.

4 του Γενάρη, ο ΕΛΑΣ παίρνει εντολή να αποχωρήσει από την Αθήνα.

Ούτε μια φορά, στις 33 μέρες των μαχών, δεν συνήλθε η ΚΕ, ούτε καν το ΠΓ του ΚΚΕ.

(Γρηγόρης Φαράκος: Μαρτυρίες και Στοχασμοί)

Ο εμφύλιος είχε αρχίσει

Βλέπω Έλληνες να σκοτώνονται μεταξύ τους

Ολόκληρη τη νύχτα της Δευτέρας και την ημέρα της Τρίτης ακούγαμε πυροβολισμούς και ριπές. Την Τετάρτη οι Βρετανικές δυνάμεις ανέλαβαν δράση. Βρετανοί αλεξιπτωτιστές κατέλαβαν τα κεντρικά γραφεία του κομμουνιστικού κόμματος. Εκείνο το πρωί οι δρόμοι της Αθήνας ήταν έρημοι και ένα γκριζογάλανο πέπλο καπνού απλωνόταν σε όλη την πόλη. Οι εκρήξεις των οβίδων και των όλμων ενώνονταν με τους ήχους των ντουφεκιών και των αυτομάτων, Τα πυρά ήταν πυκνά, Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο του ΕΛΑΣ. Το ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετάνιας έγινε το κέντρο απ΄ όπου ο στρατηγός Σκόμπι, διοικητής των βρετανικών δυνάμεων, διεύθυνε τις επιχειρήσεις. Πολλά μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, μερικοί με τις οικογένειες τους, έμεναν στο ξενοδοχείο. Η «πρώτη γραμμή» ήταν λίγα τετράγωνα πιο κάτω, στην πλατεία Ομονοίας. Από την άλλη πλευρά της πόλης, η περιοχή που ελεγχόταν από τους Βρετανούς και τους δεξιούς Έλληνες τέλειωνε στην Ακρόπολη.

(Dmitri Kessel)

Την Τετάρτη οι βρετανικές δυνάμεις ανέλαβαν δράση

Εκείνο το πρωί οι δρόμοι της Αθήνας ήταν έρημοι
κι ένα γκριζογάλανο πέπλο καπνού απλωνόταν σε όλη την πόλη

Η περιοχή που ελεγχόταν από τους Βρετανούς και τους δεξιούς Έλληνες τελείωνε στην Ακρόπολη

 

Ήταν πολλοί οι άμαχοι, γυναίκες και παιδιά που πέθαναν 

 

Τα πυρά ήταν πυκνά

Η «πρώτη γραμμή» ήταν λίγα τετράγωνα πιο κάτω, στην πλατεία Ομονοίας. Από την άλλη πλευρά της πόλης, η περιοχή που ελεγχόταν από τους Βρετανούς και τους δεξιούς Έλληνες τέλειωνε στην Ακρόπολη.

(Dmitri Kessel)

Η «πρώτη γραμμή» ήταν λίγα τετράγωνα πιο κάτω στην πλατεία Ομόνοιας

Βρετανική περίπολος προσπερνά πτώματα κρατουμένων που είχαν προσπαθήσει
να δραπετεύσουν από τις φυλακές Αβέρωφ

Βρετανικό τεθωρακισμένο έχει ανατιναχθεί κοντά στην Ομόνοια

Κοντά στην Ομόνοια μια ώρα μετά την κατάπαυση του πυρός

Ο Δημητρώφ, ηγέτης του ΚΚ Βουλγαρίας, ζητούσε από τον Μολότωφ, να επιτρέψουν τουλάχιστον οι Σοβιετικοί στον Τύπο τους, να κάνει μνεία στη δράση και στις επιτυχίες του ΕΛΑΣ.

 (Πολιτική και Πολιτικοί: Σπύρος Λιναρδάτος)

   

Έλληνες που έχουν συλληφθεί από τους Βρετανούς

Το ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετάνιας έγινε το κέντρο απ΄ όπου ο στρατηγός Σκόμπι, διοικητής των βρετανικών δυνάμεων, διεύθυνε τις επιχειρήσεις. Πολλά μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, μερικοί με τις οικογένειες τους, έμεναν στο ξενοδοχείο.

(Dmitri Kessel)

Το Fortress Bar της Μεγάλης Βρετάνιας

Στο σαλόνι τα Μεγάλης Βρετάνιας δύο Ελληνοαμερικανοί συζητούν 

με αξιωματικούς της ρωσικής αποστολής

Στις 25 του Μάρτη του 1944, ο Στάλιν έστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα για την εθνική μας εορτή, στο βασιλιά Γεώργιο και όχι στην κυβέρνηση που είχε εγκαθιδρυθεί στην ελεύθερη Ελλάδα από το ΕΑΜ               

 (Πολιτική και Πολιτικοί: Σπύρος Λιναρδάτος)

O παπα-Ανυπόμονος, χαρούμενος με την άφιξη της Σοβιετικής αποστολής στο βουνό, γύρισε και είπε στον Άρη:

«Καπετάνιε, ήρθαν οι δικοί μας» και ο Βελουχιώτης του απάντησε:

«Παπά, όλα τα γουρούνια την ίδια μούρη έχουν»

 (Από τα απομνημονεύματα του Ανυπόμονου)

  

Οι αξιωματικοί της ρωσικής αποστολής μοιράζονται διάφορα δωμάτια και διανυχτέρευαν. Εδώ ο συνταγματάρχης Ποπώφ

Ο στρατηγός Ρόναλντ Σκόμπι, διοικητής των βρετανικών δυνάμεων

Μέλη της Ελληνικής Κυβέρνησης με τις οικογένειες τους συζητούν στο σαλόνι της Μεγάλης Βρετάνιας. Στο κέντρο ο Στυλιανός Γονατάς

Ο Ρόναλντ Σκόμπι και ο Χάρολντ Αλεξάντερ στον εξώστη του Μεγάρου Σλήμαν

Οι Άγγλοι στην Ακρόπολη

Οι αλεξιπτωτιστές είχαν καταλύσει μέσα στο Μουσείο. Όπλα κιάλια και μπερέδες κρεμόντουσαν απ’ τα αγάλματα. Οι άνδρες ξαπλωμένοι στο πάτωνα, έγραφαν γράμματα και διάβαζαν στο φως των κεριών. Την επόμενη μέρα τους φωτογράφισα «σε ώρα εργασίας». Η είσοδο της Ακρόπολης ήταν φραγμένη με χοντρά ξύλα κι αμμόσακους. Οι αλεξιπτωτιστές, οπλισμένοι με αυτόματα, είχαν πάρει θέσεις πίσω από πεσμένες κολώνες και μέσα στον Παρθενώνα, όπου υπήρχε ένας σταθμός επικοινωνίας. 

Άγγλοι σε «ώρα εργασίας»

Οι αλεξιπτωτιστές είχαν καταλάβει την Ακρόπολη στις 6 Δεκεμβρίου
για να μην πέσει στα χέρια του ΕΛΑΣ

Είχαν πάρει θέση πίσω από τις πεσμένες κολώνες

Μέσα στον Παρθενώνα υπήρχε ένας σταθμός επικοινωνίας

  

Ο Βρετανός υπουργός Μακμίλαν, τηλεγραφούσε από την εξεγερμένη Αθήνα ότι «πλάι στους εξτρεμιστές του ΕΛΑΣ, οι διεστραμμένοι διανοούμενοι της έντυπης δημοσιογραφίας, είναι μεταξύ των πιο επικίνδυνων εχθρών μας».

Κατηγορούσε δηλαδή τους δικούς τους δημοσιογράφους, επειδή μετέδιδαν την αλήθεια, σχετικά με τα εγκλήματα της φιλοαγγλικής αστυνομίας του Άγγελου Έβερτ και των ίδιων των Αγγλικών στρατευμάτων!

«Εκτός από τους Τάϊμς, πρέπει να παλέψουμε και με το ΒΒC», έλεγε.

Η πρώτη μάχη στον πόλεμο της προπαγάνδας, είχε χαθεί για τους Βρετανούς.

(Φοίβος  Οικονομίδης: Το σύνδρομο του Οδυσσέα)

  

 

Η θέση της Ακρόπολης που δέσποζε στην πόλη ήταν ιδανική

 

Οι αλεξιπτωτιστές είχαν καταλύσει μέσα στο Μουσείο

Όπλα, κιάλια και μπερέδες κρεμόντουσαν από τα’ αγάλματα

 

Ο Τσώρτσιλ στην Αθήνα

Τα Χριστούγεννα του 1944 φτάνει το Τσώρτσιλ στην Αθήνα

Τσώρτσιλ και Δαμασκηνός

Σκόμπι, Τσώρτσιλ και Ηντεν

Θα γινόταν συνάντηση της ελληνικής κυβέρνησης και του ΕΛΑΣ υπό την εποπτεία του Τσώρτσιλ και δεν υπήρχε ηλεκτρικό., Πάνω σε ένα τεράστιο τραπέζι είχαν τοποθετηθεί δώδεκα λάμπες θυέλλης που φώτιζαν το χώρο.

Οι σύνεδροι μπήκαν στο δωμάτιο. Στη μια πλευρά κάθισε ο Τσώρτσιλ, ο Άντονι  Ήντεν, ο σερ Χάρολντ Αλεξάντερ (διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στη Μεσόγειο), ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, ο συνταγματάρχης Ποπώφ και ο Αμερικανός πρέσβης Λίνκολν Μα Γω. Απέναντι τους κάθησαν τα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης με τον Παπανδρέου επικεφαλή..  …

Φωτογράφιζα από την ελληνική πλευρά του τραπεζιού σημαδεύοντας με το φακό τον Τσώτσιλ. Μετά από μερικές λήψεις βρυχήθηκε: «φωτογράφησε τους Έλληνες. Είναι το δικό τους σώου» …. Η αντιπροσωπεία του ΕΛΑΣ δεν είχε φτάσει ακόμη. Παρά την εγγύηση που είχε δώσει ο Σκόμπι για ασφαλή διέλευση , η αντιπροσωπεία του ΕΛΑΣ αντιμετώπισε προβλήματα και καθυστέρησε να περάσει τις γραμμές. 

(Dmitri Kessel)

Συνέχισα να φωτογραφίζω χρησιμοποιώντας το δραματικό φωτισμό του δωματίου

Η ανακωχή

Μερικές μέρες αργότερα, στις 11 Ιανουαρίου 1945, ο στρατηγός Σκόμπι και οι εκπρόσωποι του ΕΑΜ, Ζέβγος, Παρτσαλίδης, Μακρίδης και Αθηνέλης υπόγραψαν ανακωχή. Η κατάπαυση του πυρός έγινε στις 15 Ιανουαρίου 1945.

Περί τα τέλη Νοεμβρίου του 1944, η «Αστερόεσσα», εφημερίδα του Αμερικάνικου στρατού, δημοσίευσε φωτογραφία του γενειοφόρου υποστράτηγου Άρη Βελουχιώτη, με σχόλιο έκδηλα ευνοϊκό. Το Μάρτη του 1945, ο Άρης σε επιστολή του, κατηγορεί την ηγεσία του ΚΚΕ, γιατί δεν έβαλε στο παιχνίδι Ρώσους και Αμερικάνους, ώστε να μη δοθεί μια φιλοεγγλέζικη λύση, στο Ελληνικό πρόβλημα.

(Φοίβος  Οικονομίδης: Το σύνδρομο του Οδυσσέα)

'Αρης Βελουχιώτης

Στα μέσα του 1944 οι Άγγλοι αποφασίζουν να σταματήσουν τη ρίψη προκηρύξεων κατά των ταγματαλητών, ύστερα από αίτημα του Γ. Παπανδρέου που προετοίμαζε το στρατό του κατά του ΕΛΑΣ.

(Φοίβος  Οικονομίδης: Το σύνδρομο του Οδυσσέα)

Γεώργιος Παπανδρέου

Το ΕΑΜ μέχρι ηλιθιότητος, επιμένει στην πολιτική της εθνικής ενότητος.

Γ. Παπανδρέου 30/12/1944

 (Γρηγόρη Φαράκος: Μαρτυρίες και Στοχασμοί)

Όσοι Αθηναίοι αναζητούσαν χαμένους συγγενείς περπατούσαν
κλείνοντας τις μύτες με μαντήλια

 Οδός 3ης Σεπτεμβρίου

Πολλά κτήρια είχαν σωριαστεί σε ερείπια

   

  

Οι αντιστασιακοί, την είχαν την εξουσία και την παραδώσαν. Άμα έχεις την εξουσία και την παραδίδεις, κάνεις ανοιχτή προδοσία.

Χαρίλαος Φλωράκης:  Σε ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το 1991

Γρηγόρη Φαράκος: Μαρτυρίες και Στοχασμοί)

Εκτελέσεις

Όπως δε χρειάζονται τανκς για τη χούντα που ζούμε,έτσι δεν χρειάζονται τα εκτελεστικά αποσπάσματα.Όλα μπορούν να γίνουν ήσυχα και χωρίς ν'ανοίξει μύτη.Οι αδύναμοι και ευάλωτοι οδηγούνται σε σιωπηλούς θανάτους,και το πλήθος τους όλο και μεγαλώνει.
Εμείς συνεχίζουμε να φλυαρούμε και να καταγράφουμε....

-----------------

Η ΔΕΗ είχε κόψει το ρεύμα στο σπίτι όπου η νεαρή κοπέλα ζούσε με τη μητέρα της, πριν από τρεις μήνες. Η 54χρονη άνεργη μητέρα της, που είχε λιποθυμήσει από τις αναθυμιάσεις, αρχικά συνελήφθη και αφέθηκε ελεύθερη με παρέμβαση του εισαγγελέα.

 Ιατροδικαστής που έσπευσε στο διαμέρισμα, εξετάζοντας την 13χρονη εκτίμησε ότι ο θάνατός της προήλθε από δηλητηρίαση, πιθανότατα λόγω των αναθυμιάσεων που διοχετεύτηκαν στην ατμόσφαιρα από το μαγκάλι. Όπως έγινε γνωστό, το διαμέρισμα δεν διέθετε ηλεκτρικό ρεύμα κι ο μόνος τρόπος θέρμανσής του ήταν το μαγκάλι. 

Μέσα στο δράμα που βιώνει από χθες το βράδυ, όταν διαπιστώθηκε ο θάνατος της ανήλικης κόρης της, η 54χρονη συνελήφθη και κρατήθηκε στο αστυνομικό τμήμα Πλατείας Δημοκρατίας, αλλά με προφορική εντολή της εισαγγελέως αφέθηκε ελεύθερη, για να οδηγηθεί λίγο αργότερα στην Υποδιεύθυνση Αλλοδαπών της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, καθώς διαπιστώθηκε ότι είχε πρόβλημα με την παραμονή της στην Ελλάδα.

Τελικά, αποφασίστηκε να της χορηγηθεί προθεσμία 30 ημερών, διάστημα μέσα στο οποίο είναι υποχρεωμένη να αποχωρήσει από τη χώρα.

-----
Οι αυτοκτονίες δεν είναι μόνο 3.124 σε τέσσερα χρόνια. Απλώς, οι περισσότερες καταγράφονται ως δηλητηριάσεις ή ατυχήματα...

 «Σε μία αυτοκτονία αντιστοιχούν τουλάχιστον 20 απόπειρες...»
Β. Κονταξάκης, καθηγητής Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών 

Γιατί, όμως, δεν καταγράφονται όλες οι αυτοκτονίες;

Η Σωτηρία Δάλλα, με 30ετή εμπειρία από τα δημόσια νοσοκομεία, μέλος της ΠΟΕΔΗΝ και εργαζόμενη στο Ασκληπιείο της Βούλας, αποκαλύπτει: «Δεν καταγράφεται το συμβάν, αλλά το αποτέλεσμα. Οι απόπειρες ή οι τελεσθείσες πράξεις αυτοκτονιών από κατάποση φαρμάκων καταγράφονται ως δηλητηριάσεις. Μια βουτιά από τον πέμπτο όροφο καταγράφεται ως ατύχημα, όπως και ένας απαγχονισμός»! Τα περιστατικά που αντιμετωπίζονται στο συγκεκριμένο νοσοκομείο έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία τρία χρόνια.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΑΥΤΟΧΕΙΡΩΝ

«Εύχομαι το αίμα μου να γίνει ποτάμι και να σας πνίξει...»

**

«Να προσέχεις τα παιδιά» *

Πριν από μερικούς μήνες ο Μιχάλης, δημόσιος υπάλληλος, πατέρας δύο παιδιών -το ένα στο Γυμνάσιο και το άλλο στο Λύκειο- και κάτοικος νοτίων προαστίων της Αττικής, βρέθηκε από τη σύζυγό του κρεμασμένος στο σαλόνι του σπιτιού τους. Η περίπτωση αυτή δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα με ανθρώπους του στενού φιλικού του περιβάλλοντος, ως επίσημη αιτία θανάτου αναφέρεται το «ατύχημα» και όχι η αυτοκτονία.

«Μη γράψετε ότι αυτοκτόνησε, η γυναίκα του προσπαθεί να πάρει σύνταξη. Θα έχει πρόβλημα», μας λένε. «Ο υπαλληλικός κώδικας καλύπτει τους εργαζόμενους εν ζωή. Ο Κώδικας Πολιτικών Συντάξεων του Δημοσίου καλύπτει γενικώς το θάνατο, ανεξαρτήτως τρόπου», εξηγεί ο νομικός Γιάννης Κιμιωνής. Το πρόβλημα υπάρχει σε περιπτώσεις ιδιωτικής ασφάλειας, καθώς οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν καλύπτουν τις αυτοκτονίες.

Υπάρχουν περιπτώσεις αυτοχείρων που έχουν προσφύγει εναντίον του Δημοσίου-εργοδότη, αιτούμενοι αποζημίωση για τον απροσδόκητο θάνατο κάποιου δικού τους ανθρώπου; Αυτό που κάνει σαφές ο Γ. Κιμιωνής είναι ότι έχουν επιδικαστεί αποζημιώσεις υπέρ οικογενειών που έχουν αποδώσει το «ατύχημα» κάποιου δικού τους ανθρώπου σε ασφυκτική πίεση από το εργασιακό περιβάλλον.

Ο γέροντας στην Εδεσσα

Τον περασμένο Ιούλιο ένας ηλικιωμένος είχε σκαρφαλώσει στα κάγκελα στον καταρράκτη της Εδεσσας. Κοιτούσε τους περαστικούς και έκλαιγε. «Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι έλεγε, σαν να μοιρολογούσε», μας περιγράφει άνθρωπος που βρισκόταν εκεί και ήταν ένας από αυτούς που τον παρακαλούσαν να μην πέσει. «Μην το κάνεις, μην το κάνεις, δεν αξίζει...»

Ο γέροντας αυτοκτόνησε. Εκτοτε κανείς δεν έμαθε την ιστορία του και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Στις περισσότερες των περιπτώσεων οι οικογένειες των αυτοχείρων συγκαλύπτουν το γεγονός, εξαιτίας του κοινωνικού στίγματος.

Αγαπούσε τα καράβια

Ανάλογη ήταν και η περίπτωση ενός άνεργου ναυτικού. Οταν το παλικάρι αυτοκτόνησε, οι φίλοι του σοκαρίστηκαν και άρχισαν να δημοσιεύουν στο Διαδίκτυο σημειώματα για το φίλο τους. «Αγαπούσε πολύ τα καράβια και ήθελε από μικρός να γίνει ναυτικός. Περνούσε ώρες στο λιμάνι, να βλέπει και να καμαρώνει τα πλοία. Ταξίδεψε αρκετά χρόνια». Ωστόσο, η οικογένεια του αυτόχειρα τους ζήτησε να μην ξαναγράψουν...

Απ' το κάστρο του Μολύβου

«Ο Μανώλης τον τελευταίο καιρό φαινόταν να έχει κλειστεί στον εαυτό του», μας εξιστορεί ο Μ.Π. για τον Μανώλη Μαρώλια που ζούσε στη Συκαμιά της Λέσβου, τον 58χρονο συνταξιούχο εκπαιδευτικό που αυτοκτόνησε στις 20 Σεπτεμβρίου πέφτοντας από το Κάστρο του Μολύβου. «Ηταν μορφωμένος, ήξερε τι του γινόταν, είχε χιούμορ, αλλά τον τελευταίο καιρό τον έβλεπες με τη σύντροφό του λιγοστά. Ψώνιζαν κάνα ψαράκι και πίσω στο σπίτι ξανά». Είχε καιρό που αυτός ο άνθρωπος είχε σκοτεινιάσει μέσα του.

«Προς ημάς: Δυστυχώς όλα τα κραυγαλέα και βδελυρά έχουν κατακυριεύσει τον τόπο σαν ένας κύκλος νοήματος που ορχείται με το σκότος. Εχοντας την πεποίθηση ότι ένας κόκκος αλήθειας είναι ενεργητικότερος από ένα οικοδόμημα ψευδαισθήσεων και εν πλήρει νηφαλιότητα -όπως όταν μυρίζεις γιασεμί-, απεφάσισα, μη δυνάμενος πλέον να υφίσταμαι το ειδεχθές άλγος των κοινωνικών συνθηκών, την εκούσια ολοκλήρωση του βιολογικού μου κύκλου. Ερρωσθε! Μαρώλιας Εμμανουήλ».

Ο Μανώλης κηδεύτηκε στη σιωπή. Δεν ήθελε να τον διαβάσει ο παπάς. (Οταν τα νεκροταφεία ανήκαν στην Εκκλησία και όχι στους δήμους, όπως σήμερα, οι αυτόχειρες δεν κηδεύονταν με εκκλησιαστική κηδεία, αλλά σιωπηλά, εκτός κοιμητηρίου. Αυτό άλλαξε επί εποχής αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, οπότε και διαβάζεται για τους αυτόχειρες μια εξόδιος ευχή).

«Εχω χρέη. Δεν αντέχω...»

Χανιώτης αυτόχειρας, 39 ετών: «Εχω πολλά χρέη. Δεν αντέχω άλλο. Ο αδελφός μου μου δάνεισε χρήματα, αλλά δεν αρκούσαν. Ζητάω συγγνώμη από όλους».

«Επρεπε να γίνει αυτό...»

Αυτόχειρας, 29χρονος, από την Πάτρα: «Μαμά, μπαμπά, σας αγαπώ, δεν αντέχω άλλο αυτή την κατάσταση, να προσέχετε την αδερφή μου, να προσέχετε όλη την οικογένεια, σας αγαπώ. Επρεπε να γίνει αυτό...».

«Δεν έχω ούτε για το νοίκι»

Αυτόχειρας, 53χρονος, από τη Θεσσαλονίκη: «Μπαίνουμε σε έναν χειμώνα που θα διαρκέσει χρόνια. Καλύτερα ένα φρικτό τέλος παρά φρίκη χωρίς τέλος... Δεν έχω χρήματα ούτε για ενοίκιο. Πώς να σκεφτείς με άδειο στομάχι; Είμαι σε κινούμενη άμμο».

«Ζητώ συγγνώμη, αλλά...»

Αυτόχειρας, 52χρονος, από την Κρήτη: «Δεν αντέχω άλλο. Ζητώ συγγνώμη από την οικογένειά μου. Θέλω το παιδί μου να σπουδάσει. Ελπίζω να με καταλάβετε».

Χωρίς Καλάσνικοφ...

Δημήτρης Χριστούλας, αυτόχειρας στο Σύνταγμα στα 77 του χρόνια: «Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κυριολεκτικά τη δυνατότητα επιβίωσής μου που στηριζόταν σε μία αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι' αυτή. Επειδή έχω μία ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω, αν ένας Ελληνας έπαιρνε το καλάσνικωφ, ο δεύτερος θα ήμουν εγώ), δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για τη διατροφή μου»...

«Δεν μπορώ να πληρώσω»

Αυτόχειρας, 62χρονος, από τη Νίκαια: «Δούλευα όλα μου τα χρόνια, δεν με ήξερε κανείς, ούτε η Αστυνομία, αλλά έκανα ένα μεγάλο λάθος. Στα 40 μου έγινα ελεύθερος επαγγελματίας και φεσώθηκα μέχρι το λαιμό. Δεν μπορώ να πληρώσω τα χρέη μου και αυτοκτονώ».

«Το αίμα μου ποτάμι»

Νίκος Τζιανής, από τη Λάρισα: «Ξέρω ότι οι Ελληνες πρέπει να πάψουν να αυτοκτονούν και να βγουν στους δρόμους, για να σας διώξουν. Ξέρω ότι αυτοκτονώντας δεν βοηθάω κανέναν, αλλά δεν αντέχω άλλο αυτή την ντροπή... Εύχομαι το αίμα μου να γίνει ποτάμι και να σας πνίξει»...

Το παλιό οινόμετρο

Σε κτίσμα αφημένο να ρημάζει,μετά από χρόνια απογύμνωσης από τα πράγματα του βρέθηκα στο υπόγειο του μόνος.
Σκοτάδι,ανάβω τον αναπτήρα.Το μόνο που υπάρχει είναι κάποια στεφάνια βαρελιών και μια ξύλινη σαρακοφαγωμένη κασέλα.
Την ανοίγω.Σκουριασμένα εργαλεία και σύρματα.Στο βάθος κάτι αντανακλά το φως.Το σηκώνω.Είναι χάλκινο.Ανεβαίνω από τα καταρράχτη και βγαίνω στη στέρνα,στο φως.Κάθομαι στο φιλιατρό της και το περιεργάζομαι.Είναι μια στρογγυλή χάλκινη θήκη.Μήκος περίπου 40cm διάμετρος 4cm.

Ανοίγω τη θήκη.Κάτι λεπτό είναι διπλωμένο σε παλιά εφημερίδα.Είναι ο "Εθνικός Κήρυκας" και έχει ημερομηνία 4 Οκτωβρίου 1953.Να είναι άραγε το έτος αγοράς,ή το τελευταίο έτος χρήσης;.

Μοιάζει με τεράστιο παλιό θερμόμετρο.

Όμως το γράφει καθαρά ΓΛΕΥΚΟ-ΟΙΝΟΜΕΤΡΟΝ.

Ποτέ δεν είχα δει κάτι παρόμοιο.Ο ακριβής τρόπος χρήσης του άγνωστος.

Όμως να,μετά από λεηλασία τόσων χρόνων,όταν άλλα ευτελή πράγματα κλάπηκαν και άλλα από ανθεκτικά υλικά καταστράφηκαν,αυτό το ντελικάτο όργανο γλίτωσε από τους βαρβάρους.

Ο Ιδιοκτήτης του συγγενής αλλά όχι σε ευθεία γραμμή είχε ΟΝΟΜΑ,ΕΠΩΝΥΜΟ,ΠΑΤΡΟΝΥΜΟ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΝΥΜΟ ίδιο με το δικό μου.Είμαι σίγουρος ότι περίμενε εμένα.

Η μυστική ζωή των πραγμάτων έφερε στο μυαλό μου τους στίχους του Σολωμού

Σε κρίνει η πέτρα που κρατείς

και κλεί φωνή κι εκείνη

O άνετος εξανδραποδισμός

Μερικά επίσημα στατιστικά στοιχεία δημοσιεύτηκαν από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.
Ξέρουμε και θυμόμαστε τι έχει συμβεί σ' αυτή την υπηρεσία που μαγειρεύει και καλλωπίζει ανάλογα με τα πολιτικά της αφεντικά.
Γι' αυτό πιστεύουμε ό,τι τα στοιχεία με κοινωνικούς δείκτες είναι στη πραγματικότητα πολύ χειρότερα απ' αυτά που παρουσιάζει.
Ακόμη κι έτσι όμως,μαγειρεμένα και ελαφρυμένα είναι τραγικά.

Διαβάζουμε

η ΕΛΣΤΑΤ επικεντρώνεται στο κίνδυνο της φτώχειας, τον οποίο ανεβάζει σε 23,1% (περίοδος αναφοράς 2011-τονίζεται 2011 γιατί ήδη τελειώνοντας το 2012 είναι πολύ χειρότερα). 
Σε αυτή διαπιστώνει: 

• Τα νοικοκυριά που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας εκτιµώνται σε 914.873 και τα µέλη τους σε 2.535.700.
• Ο πληθυσµός που διαβιεί σε νοικοκυριά που δεν εργάζεται κανένα µέλος ή εργάζεται λιγότερο από 3 µήνες, συνολικά, το έτος, ανέρχεται σε 1.010.900 άτοµα 
• Το ποσοστό του πληθυσµού που απειλείται από τη φτώχεια ως προς το σύνολο του πληθυσµού για κάθε µία από τις παρακάτω οµάδες είναι:

- Μονογονεϊκά νοικοκυριά µε, τουλάχιστον, ένα εξαρτώµενο παιδί (66,0%)
- Άνδρες άνεργοι (52,1%)
- Λοιποί µη οικονοµικά ενεργοί (εκτός συνταξιούχων (33,3%)
- Παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (26,9%)
- Μονοπρόσωπα νοικοκυριά µε µέλος θήλυ (24,1%)
- Νοικοκυριά µε έναν ενήλικα ηλικίας 65 ετών και άνω (23,5%)

• Ο πληθυσµός σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισµό ανέρχεται σε 3.795.100 άτοµα ή σε 
  34,6% του συνόλου του πληθυσµού 

Κι ας έρθουμε στον άλλο "μελετητή" τον ΟΟΣΑ, υπηρέτη των δανειστών.

Αυτός λέει ότι το μεγάλο μακελειό έγινε στον ιδιωτικό τομέα.Οι δημόσιοι υπάλληλοι είχαν απώλειες και επιπτώσεις,αλλά δυσανάλογα πολύ μικρότερες από τον ιδιωτικό.

Αυτό μπορεί να είναι λίγο ύποπτο ως σκοπιμότητα,αλλά αποδεικνύει και τη στάση της ΑΔΕΔΥ που στήριξε και στηρίζει τους δοσίλογους,και ακόμη και χθες ψήφισαν ΝΔΣΟΚ.

Εξηγεί και την απέχθεια που νιώθει ο λαός για τους δημόσιους υπαλλήλους ως υπηρετών και εκτελεστών, αδιάφορων για το κοινωνικό σύνολο στραμμένων μόνο στο ατομικό τους συμφέρον.Όλα για ένα ξεροκόμματο.

Μα το χειρότερο είναι που επιβεβαιώνει το γνωστό και εφαρμοσμένο δόγμα ότι,η εξουσία δεν κινδυνεύει αρκεί να ελέγχει και να στηρίζεται σε ένα ποσοστό του πληθυσμού 20-30% τοποθετημένο σε συγκεκριμένες θέσεις και ρόλους.-Διοίκηση,σώματα ασφαλείας, ΜΜΕ, διαβρωμένος συνδικαλισμός.

Με αυτούς μπορούν να επιβληθούν ακόμη και στο εξαθλιωμένο 80% του πληθυσμού με πολλούς τρόπους. 

Έκκληση για έκφραση έμπρακτης αλληλεγγύης

Έκκληση για έκφραση έμπρακτης αλληλεγγύης

.....αναδημοσιεύουμε, την ακόλουθη επιστολή....



ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΞΙ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ ,ΣΤΟ ΔΕΞΙ ΜΑΤΙ ΤΟΥ  ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ  ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΓΑΒΡΙΗΛ Α.
ΜΕΤΑ  ΤΗΝ  ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ  ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ  ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ  Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ  ΤΗΣ 18ης/9/2013  ΚΑΙ Η ΤΥΦΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΗΛΩΤΗ ΓΑΒΡΙΗΛ Α. ΑΠΟ ΔΑΚΡΥΓΟΝΟ  ΟΠΛΟ  ΣΕ ΕΥΘΕΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΒΟΛΗ
ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ALPHA BANK :209-00-2340003387,ΓΑΒΡΙΗΛ Α.
ΚΟΥΤΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ "ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ-ΒΟΞ",ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΑΧΩΒΗΣ,ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ


                    ...Το πρωϊ θα βρούμε κι άλλους.Θά έρχονται απ τόν ορίζοντα,τίς πόλεις,τήν θάλασσα.Θά πλησιάσουμε.Θ΄αρχίσουμε πάλι.Να μια φωτεινή σκέψη!Οι άλλοι!Οι "σάν κι εμάς"....
                                              Οδυσσέας Ιωάννου

Αλήθεια,πώς είναι η υπόλοιπη ζωή χωρίς μάτι,με τήν μισή σου όραση βγαλμένη με Βία από μιά Βία πού "καταδικάζει τήν βία απ΄όπου κι άν προέρχεται", χωρίς ποτέ όμως να καταδικάζει τήν βασανιστικά ατέλειωτη  Βία τήν δική της ,πού με "σάλτο μορτάλε"  ρίχνει τήν κοινωνία απ τούς ορόφους μιάς ζωής στενής,ανυπόφορης και άσχημης?

Αλήθεια,πώς είναι να μήν έχεις πλέον τό ένα σου μάτι από τό "κανονάκι" τής σχολής Μελίστα και Κορκονέα(και βέβαια δέν είναι όλοι στήν αστυνομία τής ίδιας "σχολής" και φασίστες)  σέ ευθεία βολή στοχευμένα  πάνω στό πλήθος , τό  βράδυ στίς 18/9/2013  πού διαδήλωνες στό Κερατσίνι γιά τήν πολιτική δολοφονία τού Παύλου Φύσσα από τό μαχαίρι ενός σφαγέα τής Μαύρης Αυγής?Πού βρίσκεις αντοχές τρέχοντας με αφόρητους πόνους  στούς διαδρόμους τού "Τζανείου" με τό μάτι στά χέρια σου και γύρω σου άλλοι 31 τραυματίες με  σπασμένα κεφάλια στά  επείγοντα?

Αλήθεια πώς κρύβεται η Βία  τού "συνταγματικού τόξου",τής "δημοκρατίας πού δέν εκδικείται",η καρακοσμάρα και η ελαφρότητα τών "προοδευτικών"  γραφιάδων  και  τού  καλλιτεχνικού -διανοούμενου(?)  καφενέ  πού σαπίζουν  ρεμβάζοντας "ήρεμα κι απλά"  πάνω από τά λουτρά  τής Κρατικής Βίας , βουβοί,ασάλευτοι  καί αμέτοχοι?

Αλήθεια πώς λέγεται το γεμάτο υποκρισία δάκρυ συγκίνησης,η επιλεκτική όραση και τό  ενδιαφέρον πού  εξαντλείται στήν ανθρώπινη (πράγματι)πάντα πλευρά  τού υπαρκτού κινδύνου για τήν  όραση στό δεξί μάτι τού πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά,ενώ γιά τήν διάλυση τού δεξιού  ματιού ενός διαδηλωτή, οι κάμερες,τά μάτια  και τά μολύβια κοιτάζουν βουβά πρός τα  κάτω, εδώ καί σχεδόν  ενάμιση  μήνα?!
Γαβριήλ Α.,αναρχικός αγωνιστής για τήν κοινωνική απελευθέρωση από  τήν φρίκη  ενός Μέλλοντος-Φυλακής και Δουλείας  όπου τα πάντα θά  τα σκεπάζει η φοβέρα τού  εκφασισμού  και τού βιασμού τής ανθρώπινης αξιοπρέπειας!

Από τίς 18/9/2013,τυφλός στο δεξί του μάτι και ένα(ακόμη)  πολιτικό έγκλημα χωρίς τιμωρία.......
Κρατήστε στά ορθάνοιχτα μάτια σας, τής δικής σας  πραγματικής Δημοκρατίας και Ευαισθησίας,  τήν εικόνα ενός ματιού πού χύνεται στήν άσφαλτο από τά νόμιμα τάγματα εφόδου τής ολιγαρχίας πού με τόν παραλογισμό και τήν αλαζονεία της λειτουργεί ως προθάλαμος τού  ναζισμού,ενός νέου 1967 καί μιάς νέας αντικομμουνιστικής,σκοταδιστικής  και μεταεμφυλιακής εποχής Τεράτων  πού αναζητεί  "θεωρίες τών άκρων"  γιά νά "ξεπλυθεί" στίς οθόνες  ως  "εγγυήτρια δημοκρατίας,σταθερότητας και ομαλότητας ".

Πού έχει ως σήμα και ταυτότητα κρότου λάμψης και δακρυγόνα  σε ευθεία βολή αδειάζοντας τήν κοινωνία απο δικαιώματα,εργασία,δημόσια υγεία,παιδεία,ευκαιρίες,όνειρα  και πολιτισμό.
Πόση ακόμη νομιμοποίηση και θεσμοποίηση τής Πολιτικής Βίας από τό πλέον παρακμιακό  ψευτοπατριωτικό κυβερνητικό μόρφωμα(πού έχει υποχωρήσει στό χαμηλότερο  επίπεδο ποιότητας και ήθους τής αστικής κοινοβουλευτικής  πολιτικής τάξης  τής μεταχουντικής Ελλάδας),μπορούν να αντέξουν τά μάτια όλων μας  μπροστά στήν παρέλαση τρομοκρατίας και  βιολαγνείας  τού "Κράτους δικαίου"?

Τά Βασανιστήρια και  η φασιστικού τύπου μεταχείριση  στό "τέμπλο δημοκρατίας" τής Γενικής  Ασφάλειας  συλληφθέντων αντιφασιστών -αναρχικών. Η σωματική διαπόμπευση και προσβολή(και όχι μόνο)  τής Φαίης Μέγερ και τού Δημοσθένη Παπαδάτου  από τήν "αντιτρομοκρατική" υπηρεσία.Ο ξυλοδαρμός τών 4 συλληφθέντων για τήν ληστεία στήν Τράπεζα τού Βελβεντού Κοζάνης.

Τού διαδηλωτή Γιάννη Καυκά πού έδωσε μάχη για μέρες  στήν εντατική μετά τόν ξυλοδαρμό του από τά ΜΑΤ στίς 11/5/2011.Η  άγρια αστυνομική  καταδίωξη και καταστολή  στόν πεζόδρομο τής Αρεοπαγίτου στίς 10/7/2013 τής διαδήλωσης  για τόν απεργό πείνας Κ.Σακκά.Μέ  κάταγμα κρανίου και θλάση εγκεφάλου από τά ΜΑΤ ο φωτορεπόρτερ Μάριος Λώλος στίς 5/4/2012.
Μέ  ρήξη τυμπάνου στό δεξί αυτί η Μαρία Κασόλα από κρότου λάμψης στίς 6/5/2010.Τό ίδιο ο διαδηλωτής Παναγιώτης Σάμιος,ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος έχασε όλη τήν ακοή του στίς 15/6/2011,ο Θοδωρής Παναγιωτίδης πάλι με προβλήματα ακοής  από ρίψη  κρότου λάμψης  τόν Φεβρουάριο τού 2009 σέ διαδήλωση κατοίκων τών Πατησίων έξω από τό δημαρχείο Αθήνας καί άλλοι πολλοί πού πλήρωσαν με σημαντικές βλάβες τής υγείας τους τήν συμμετοχή τους σε λαϊκές κινητοποιήσεις.

Τώρα ο Γαβριήλ Α,σε χειρότερη θέση  απ τά άλλα θύματα τής αστυνομικής κτηνωδίας, χωρίς τό ένα του μάτι και μιά  υπόθεση πού έπρεπε να είναι στήν κορυφή τής πολιτικής ανάδειξης καί καταγγελλίας νά  βρίσκεται  προκλητικά έξω  απο τήν "ατζέντα τής επικαιρότητας",στήν σύμφωνη συνένοχη  σιωπή που συνδέει  Κατεχάκη,Μαξίμου,Ιπποκράτους  και τηλεοπτική αγορά........
Μένει μόνο σε εμάς πού είμαστε έξω απ΄τόν κύκλο αυτής τής σιωπής να στηρίξουμε τόν Γαβριήλ Α,άλλους εκτός από εμάς  ο αδερφός μας δέν έχει για να προβάλλουμε τό θέμα του και να τόν στηρίξουμε οικονομικά και ψυχολογικά!

Σύντροφε/σσα στήν καθημερινή εξαθλίωση και καταπίεση ,μπορεί να διαφωνείς μαζί μου σε όλα,μπορεί οι "μορφωμένοι δάσκαλοι" τής εξουσίας να σε έχουν "διδάξει"  πώς είμαι εγώ ο "εσωτερικός εχθρός" σου , ο "τρομοκράτης" ,ο "εμπρηστής τής Μαρφίν",ο "μπαχαλάκιας" ,τό "άλλο άκρο".Μπορεί με τα λάθη μου, από  πολιτικό  ναρκισσισμό  και εγωκεντρισμό να "βοήθησα"  κι εγώ να είσαι απεναντί μου κι όχι δίπλα μου. Δέν γίνεται όμως τό μάτι ενός ανθρώπου πού χάθηκε από  τέτοιας μορφής  φασιστική  Βία να μήν μας ενώνει,έστω αυτό.......

Αυτός ο αγώνας είναι γιά τά μάτια τών δικών μας παιδιών,γιά να συνεχίσουν να είναι στήν θέση τους  κοιτάζοντας  τόν ουρανό  και τό φώς  ενός καλύτερου Κόσμου ,εκεί πού  τά μάτια δεν θα κινδυνεύουν  από τίς βολές τής  εξουσιαστικής  βαρβαρότητας  και τού  ολοκληρωτισμού  τού Κέρδους.Τήν Ζωή πού δέν θα είναι μιά "επιχείρηση σκούπα"  για τήν "σωτηρία" μιάς απάνθρωπης καί αντικοινωνικής οικονομικής αταξίας και ανομίας.

Ο Γαβριήλ Α,όλα αυτά τά χρόνια δραστηριοποιήθηκε στo δρόμο και έκανε πράξη κάθε στιγμή τίς ιδέες του και τήν αγάπη του για τόν άνθρωπο και τήν αξία τής ζωής.
Νύχτα μέρα για τούς πεινασμένους,τούς άστεγους,τούς πεσμένους ,τούς αποκλεισμένους,τούς "αριθμούς" πού καταρρέουν κάτω από τήν Βία "τής  αναδιάρθρωσης τής χώρας  και τών μεταρρυθμίσεων που πρέπει να γίνουν ", όσα θύματα  και "παράπλευρες απώλειες" αφήσουν πίσω τους......

Ο Γαβριήλ Α,έχει ανάγκη τήν αλληλεγγύη μας , τώρα  πού οι γιατροί προσπαθούν να σώσουν  ότι μπορούν  "άν σώζεται"  κι έχει μπροστά του να αντιμετωπίσει πολυδάπανη χειρουργική περιπέτεια,φαρμακευτική αγωγή καί νοσηλευτικά  έξοδα....
Τά μάτια τα δικά μας καλούνται νά δείξουν τήν  αλληλεγγύη μας, στό ελάχιστο πού μπορούμε να κάνουμε.....

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν),erozer2000@yahoo.gr
μεμονωμένο άτομο από τό Αναρχικό Κίνημα,29/10/2013