Σχόλια loffl-19

 

Η Ελλάδα του 1830

 Ο Εντγκάρ Κινέ (Edgar Quinet 1803-1875) εξαιρετικά μορφωμένος στις κλασσικές σπουδές και απεριόριστα φιλελεύθερος(συμμετείχε στην επανάσταση του Παρισιού το 1848,εξορίστηκε με την παλινόρθωση), επισκέπτεται την Ελλάδα το 1829 ως μέλος των επιστημονικών ομάδων που συνοδεύουν το Γαλλικό εκστρατευτικό σώμα του Μαιζώνος, που υποτίθεται ότι στάλθηκε από τις δυνάμεις για να επιβλέψει την αποχώρηση του Ιμπραήμ μετά το Ναυαρίνο,στη πραγματικότητα για να περιορίσει την επιρροή της Ρωσίας καθότι ήδη είναι κυβερνήτης ο Καποδίστριας και η Ακρόπολη της Αθήνας κρατείται ακόμη από τους Τούρκους. Διασχίζει μόνος του την Πελοπόννησο, Αττική, Νησιά. Βρίσκει μια ρημαγμένη χώρα.Όμως η ματιά του βλέπει σε βάθος και με άμετρη συμπάθεια.

• "...τα ίχνη των επικών αναμνήσεων είναι τα τελευταία που χάνονται σ'ένα λαό".

• (Για τον Νικηταρά που συνάντησε στο δρόμο)"Αν ήθελε κανείς να δώσει την προσωπογραφία του παλικαριού,θα περιέγραφε έναν άντρα που βαδίζει πανάλαφρα,που τον διακρίνει περισσότερο η χάρη παρά η δύναμη.Ο κρότος του ντουφεκιού κι η λάμψη του σπαθιού είναι γι'αυτόν ερωτική πανδαισία.Και θα έπρεπε επίσης να ζωγραφίσει το Νικήτα δίχως να αφαιρέσει ούτε ένα χαρακτηριστικό,ούτε ακόμα το φυλαχτό που κρέμεται απ'το λαιμό του.Είναι ψηλός,σβέλτος,έτοιμος να ορμήσει.Είναι γοργοπόδαρος σαν τους άντρες της αρχαιότητας.Όταν τον είδα ο πυρετός είχε χλομιάσει το ευγενικό και όμορφο πρόσωπο του.Είναι αδύνατο να υπάρχει κάποιος με πιο περήφανο και αθώο κεφάλι.Λάμψη αγνή, σαν κι αυτή του σπαθιού ξεπετάγεται από τα γαλάζια του μάτια.Η άγρια ψυχή του,που προσπαθεί να χαμογελάσει,ανεμίζει πάνω στα χείλη του,κάτω από τα μουστάκια του,που έχουν το χρώμα σαν τα ρείκια του βουνού.Κι αυτή η αυστηρότητα αποκαλύπτει το βάθος της γλυκύτητας,της ειλικρίνειας και του έμφυτου ενθουσιασμού που φωτίζει το πρόσωπο του.Ντυμένος στα άσπρα,χωρίς πλουμίδια,δεν έχει παρά το όμορφο σπαθί του κρεμασμένο στο στήθος του.Ήξερα ότι ήταν αυτός που σε μια στιγμή μεγάλης ανάγκης είχε προσφέρει το σπαθί του,τη μόνη του περιουσία,για να ενισχύσει με μερικά χρήματα το Μεσολόγγι..."

• "Πάρα πολλοί ξένοι,οργισμένοι,πίστεψαν ότι αγόρασαν πολύ ακριβά το δικαίωμα να ταπεινώσουν [τον ελληνικό λαό].Μην καταθέτετε τις υπηρεσίες σας με αυτό το αντίτιμο.Εκείνοι που άφησαν μνήμες στους βράχους και για τους οποίους ο λαός εύχεται πολλά καλά δεν τον ταπείνωσαν ποτέ.Είναι αυτό που συγχωρεί λιγότερο."

• "Μόνο οι Έλληνες αγάπησαν την τέχνη ανυστερόβουλα,καθώς τη χρησιμοποίησαν περισσότερο για τους θεούς τους κι ελάχιστα για τους εαυτούς τους.Χωρίς να την υποβιβάσουν στις καθημερινές τους ανάγκες,την άφησαν να εξελιχθεί μέσα στο θείο και ηρωικό της κόσμο".

Αφελείς θεατές

 Η εξουσία ενδιαφέρεται για την υγεία σου

Η εξουσία ενδιαφέρεται για την παιδεία και ιδιαίτερα των νηπίων

Η εξουσία ενδιαφέρεται για το αν έχεις να φας

Η εξουσία ενδιαφέρεται για τους αδύναμους και τους ηλικιωμένους

Η εξουσία λέει την αλήθεια

Όλα τα ανωτέρω σε Υπερθετικό βαθμό, όπως τεκμηριώνεται τα τελευταία 200 χρόνια συμβαίνουν ιδιαίτερα στην πολυαγαπημένη μας πατρίδα. 

Η Εξουσία φοβάται μόνο μήπως χάσει τον έλεγχο και πάρει άλλος τη θέση της και τη κουτάλα.

Σχόλια loffl-18

 

Ιστορία βιωμένη

 Ο γιός του Νίκου Μπελογιάννη και της Έλλης Παππά,έφερε το όνομα του πατέρα του. Γεννήθηκε στη φυλακή τον Αύγουστο του 1951, καθώς η μητέρα του ήταν πολιτική κρατουμένη. Τον Μάρτιο του 1952, ο πατέρας του καταδικάστηκε από το στρατοδικείο και εκτελέστηκε, ενώ η μητέρα του αποφυλακίστηκε το 1964. Ο ίδιος μεγάλωσε στην οικογένεια της θείας του, Διδώς Σωτηρίου.Ήταν απόφοιτος της Σχολής Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ και εργάστηκε στα αναστηλωτικά έργα της Ακρόπολης.Στο διάστημα της δικτατορίας αγωνίστηκε με την οργάνωση  «Ρήγας Φεραίος».Με γραπτές οδηγίες, ανέθεσε στους φίλους του την αποτέφρωση της σωρού του, ορίζοντας πως δεν επιθυμεί οποιαδήποτε τελετή.

Κυκλοφορούν δύο βιβλία του.

Terra incognita

Αλήθεια, πόση άγνοια έχουμε για ένα ταπεινό χορταράκι; Τουλάχιστον αν το συνειδητοποιήσουμε ίσως γίνουμε λιγότερο αλαζόνες.

Το βιβλίο αυτό μας αποκαλύπτει πολλά που ούτε τα φανταζόμαστε για τους συνοδοιπόρους μας τα φυτά, αλλά κυρίως μας καλεί αν μπορούμε να ξεπεράσουμε το νοητικό και συναισθηματικό ανθρωποκεντρισμό μας, ως ανεπαρκή. Αναρωτηθήκαμε ποτέ -συγκριτικά με τα ζωικά είδη-για την έλλειψη κίνησης και συμμετρίας στα φυτά αν έχουν εξαιρετική σημασία;  

Από τις Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, από καθηγητή με βαθιά γνώση και εποπτεία του αντικειμένου του,με καθαρή και κατανοητή στους μη ειδικούς διαπραγμάτευση, δεν έχει καμιά σχέση με διάφορα εμπορικά και παραψυχολογικά που εκδίδονται από άσχετους για νοημοσύνη, συναίσθημα κλπ. των φυτών.

Από το οπισθόφυλλο :Γιατί η κίνηση είναι περιττή στα φυτά; Πώς κάνει σεξ και πώς αμύνεται ένας ακίνητος οργανισμός; Γιατί τα φυτά είναι ασύμμετρα και χωρίς σταθερό μέγεθος; Γιατί μερικά είναι πρακτικώς αθάνατα; Γιατί στον φυτικό κόσμο η δημιουργία κλώνων είναι καθημερινό φυσικό φαινόμενο; Με ποιον μηχανισμό καταφέρνουν τα φυτά να εκμεταλλεύονται μια πρακτικά ανεξάντλητη, εξωγήινη ενεργειακή πηγή; Με ποιον τρόπο ρυθμίζουν τη σύσταση της γήινης ατμόσφαιρας, τον υδρολογικό κύκλο, τη ροή της ύλης και της ενέργειας και, τελικά, το κλίμα; Γιατί τα φυτά δεν υπέστησαν στο παρελθόν μαζικές εξαφανίσεις, όπως τα ζώα; Πώς αντιλαμβάνονται τα φυτά τον έμβιο και άβιο κόσμο και πώς επικοινωνούν μεταξύ τους; Είναι, εν τέλει, τα φυτά ευφυείς οργανισμοί;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που πραγματεύεται τούτο το βιβλίο

'Ενα τραγούδι κινέζικο

 

Αεράκι μεταφέρει τα σύννεφα

ψιλόβροχο πέφτει στη γη

Πέφτει πάνω σου και πάνω μου

καλύπτει τα πάντα σαν ποίηση...

Κι αυτά

 Τον Φοίβο Ι.Πιομπίνο τον ήξερα ως εξαιρετικό μεταφραστή έχοντας κάνει Μωπασάν, Ουνγκαρέτι, Μπαλζάκ, Λοτί κ.α. Τυχαία-αφού ούτε προβάλλονται, ούτε καν υπάρχουν διαθέσιμα στα βιβλιοπωλεία καθότι μη εμπορικά-ανακάλυψα ότι έχει γράψει ο ίδιος κείμενα για την τέχνη ενδιαφέροντα, που αξίζουν να προσεχθούν. Ειδικά θέματα της ελληνικής έκφρασης πραγματεύονται με γνώση και χωρίς φλυαρία. Π.χ. ο δικέφαλος αετός αρχαίο και όχι χριστιανικό ή βυζαντινό σύμβολο πως σχετίζεται με την λέξη "αέτωμα" αρχιτεκτονικό όρο. Ή η μαρτυρία για τον ελληνο-αμερικανό ζωγράφο Θεόδωρο Στάμο γνωστό από την περιπέτεια με την υπόθεση Ρόθκο.

Ιδιαίτερα φροντισμένες εκδόσεις.

 

Σκηνή

 Είναι μερικές σκηνές στο κινηματογράφο που πλησιάζουν την εικαστική τελειότητα. Αυτό συμβαίνει συχνότερα στις ασπρόμαυρες ταινίες ίσως επειδή είναι αναγκαστικά αφαιρετικές.

Ο Νίκος Κούνδουρος εκτός από σκηνοθέτης ήταν και ένας εξαιρετικός ζωγράφος. Και με τον φίλο του τον Μάνο Χατζιδάκι μας έδωσαν αυτό στη ταινία του 1959 "Το ποτάμι".

 

Στόμα

   

 

Προφήτη,πες ανάθεμα στο στόμα που δεν κλείνει… 

(Α.Tennyson 1809-1892)