Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2021
Σκότος από καθέδρας, Ή ποιός είναι ο Βασίλειος στους "Φυγάδες" του Καβάφη
Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2021
Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2021
Ad Libitum
Πάει καιρός που δεν έχω πει μια λέξη
σα να
μ'αγνόησαν τα γεγονότα
ή και το
αντίστροφο
……
7. Και
ιδού το τελικό συμπέρασμα: να 'σαι ο αριστοκράτης αλλ'
από την ανάποδη
του λευκού σιδερωμένου σου μανικετιού
να κάνεις συμφωνίες με τον Άγιον
που λέει κι ο Μακρυγιάννης
ξέροντας
να φέρεσαι όπως η βροχή στους τσίγκους
ρυθμικά με ανωτερότητα
είδα πάντοτε τις πράξεις που έτειναν
με τρόπο δόλιο να μ' εξουθενώσουν
τι να πει κανείς
εωσότου γίνουμε άνθρωποι που να μη μας ανιά η υγεία
θα ταξιδεύει παραπλανητικά μέσα στο διάστημα
κάποια μη χτυπημένη από κανέναν Ομορφιά
είδωλο που ακόμη
ξέρει να διατηρεί το ύφος του ελαιόδεντρου
ανάμεσα στους Σκύθες
και θα μας επιστραφεί
σαν ωραία ηχώ από τη Μεσόγειο
μυρίζοντας ακόμη πελαγίσιο γίδι
ο ένας για τον άλλονα Οδυσσέα
πάνω σε μια σχεδία
αιώνες τώρα
φωνάζω ελληνικά κι ούτε που μου αποκρίνεται κανένας
είναι που πλέον δε νογάει κανένας
τι πάει να πει αντανάκλαση μεσημεριού
πως κι από που ακουμπάει τ' ωμέγα στο άλφα
ποιος εντέλει αποσυνδέει τον Χρόνο
Ad Libitum.
ΥΓ. Μόνο που υπάρχει και μια διαφορετική
εκδοχή: μη με πιστεύετε
όσο γερνώ τόσο λιγότερο καταλαβαίνω
η πείρα μου ξέμαθε τον κόσμο.
Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2020
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2020
Φωτοθήκη
Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2020
Όταν η λήγουσα είναι μακρά και άλλες τέχνες
"η προπαραλήγουσα ποτέ δεν περισπάται
όταν η λήγουσα είναι μακρά"
σχολιάστηκε και του έγινε παρατήρηση από "μορφωμένους" διότι κάνει δύο σε ένα τους κανόνες της γραμματικής και μάλιστα λάθος.
Ο Μουφλουζέλης λέει ότι δεν είναι δάσκαλος αλλά ένας ημια-αγράμματος μουσικάντης και είναι άλλος ο ρόλος και το νόημα του τραγουδιού.
Αυτό μου έφερε στο μυαλό τον συμπατριώτη του Θεόφιλο (ο Μουφλουζέλης τον πρόλαβε στη Μυτιλήνη) πού όταν του παρατήρησαν ότι έτσι όπως ζωγράφισε τα ψωμιά θα πέσουν, αυτός ταπεινά απάντησε ότι μόνο τα πραγματικά πέφτουν και όχι τα ζωγραφιστά.
Τελικά δεν είναι τυχαίο που κανένας Φιλόλογος δεν έγινε -εδώ ή έξω-μεγάλος συγγραφέας,αλλά όλοι είναι από μέτριοι και κάτω.
Η Τέχνη απαιτεί μέτρα και διαστάσεις πέραν της απτής πραγματικότητας και προπαντός της διδασκόμενης.
Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2020
Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2020
Η Ελλάδα του 1830
- "...τα ίχνη των επικών αναμνήσεων είναι τα τελευταία που χάνονται σ'ένα λαό".
- (Για τον Νικηταρά που συνάντησε στο δρόμο)"Αν ήθελε κανείς να δώσει την προσωπογραφία του παλικαριού,θα περιέγραφε έναν άντρα που βαδίζει πανάλαφρα,που τον διακρίνει περισσότερο η χάρη παρά η δύναμη.Ο κρότος του ντουφεκιού κι η λάμψη του σπαθιού είναι γι'αυτόν ερωτική πανδαισία.Και θα έπρεπε επίσης να ζωγραφίσει το Νικήτα δίχως να αφαιρέσει ούτε ένα χαρακτηριστικό,ούτε ακόμα το φυλαχτό που κρέμεται απ'το λαιμό του.Είναι ψηλός,σβέλτος,έτοιμος να ορμήσει.Είναι γοργοπόδαρος σαν τους άντρες της αρχαιότητας.Όταν τον είδα ο πυρετός είχε χλομιάσει το ευγενικό και όμορφο πρόσωπο του.Είναι αδύνατο να υπάρχει κάποιος με πιο περήφανο και αθώο κεφάλι.Λάμψη αγνή, σαν κι αυτή του σπαθιού ξεπετάγεται από τα γαλάζια του μάτια.Η άγρια ψυχή του,που προσπαθεί να χαμογελάσει,ανεμίζει πάνω στα χείλη του,κάτω από τα μουστάκια του,που έχουν το χρώμα σαν τα ρείκια του βουνού.Κι αυτή η αυστηρότητα αποκαλύπτει το βάθος της γλυκύτητας,της ειλικρίνειας και του έμφυτου ενθουσιασμού που φωτίζει το πρόσωπο του.Ντυμένος στα άσπρα,χωρίς πλουμίδια,δεν έχει παρά το όμορφο σπαθί του κρεμασμένο στο στήθος του.Ήξερα ότι ήταν αυτός που σε μια στιγμή μεγάλης ανάγκης είχε προσφέρει το σπαθί του,τη μόνη του περιουσία,για να ενισχύσει με μερικά χρήματα το Μεσολόγγι..."
- "Πάρα πολλοί ξένοι,οργισμένοι,πίστεψαν ότι αγόρασαν πολύ ακριβά το δικαίωμα να ταπεινώσουν [τον ελληνικό λαό].Μην καταθέτετε τις υπηρεσίες σας με αυτό το αντίτιμο.Εκείνοι που άφησαν μνήμες στους βράχους και για τους οποίους ο λαός εύχεται πολλά καλά δεν τον ταπείνωσαν ποτέ.Είναι αυτό που συγχωρεί λιγότερο."
- "Μόνο οι Έλληνες αγάπησαν την τέχνη ανυστερόβουλα,καθώς τη χρησιμοποίησαν περισσότερο για τους θεούς τους κι ελάχιστα για τους εαυτούς τους.Χωρίς να την υποβιβάσουν στις καθημερινές τους ανάγκες,την άφησαν να εξελιχθεί μέσα στο θείο και ηρωικό της κόσμο".

















































