Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Νίκος Ρωμανός

Γράφτηκαν πολλά για τον αγώνα ζωής που δίνει αυτό το παιδί. Θυμήθηκα μια εικόνα του από τότε που τον έσερναν κακοποιημένο οι κρατικοί κουκουλοφόροι.
Κι ας το πάρουμε απόφαση,στη χώρα αυτή:
Δεν έχει καταργηθεί η θανατική ποινή.Οι εκδικητικοί μηχανισμοί που κυβερνούν έχουν όλους τους τρόπους να οδηγήσουν στο θάνατο άτομα ή ομάδες χωρίς ποτέ να λογοδοτήσουν.


2 σχόλια:

  1. Η απεργία πείνας αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο ενός ήδη ρημαγμένου σώματος ,που ζητά ξανά το όνομά του ως πρόσωπο, ως αυθύπαρκτη ύπαρξη και όχι ως 'πράγμα', όπως απαιτεί ο 'σωφρονιστικός κώδικας'..που σε απογυμνώνει από τις ιδιότητές σου, και σε μετατρέπει σε σκέτη βιολογική οντότητα..
    Επέλεξε τον δρόμο του ,δρόμο δύσκολο ,και μοναχικό ,δρόμο που δεν μπορεί να ενταχθεί στην 'πεπατημένη των κινημάτων' η της 'επανάστασης', γι αυτό και η από πολλές πλευρές καλοπροαίρετη(συχνά) αμηχανία...την στιγμή μάλιστα που από 'απέναντι' περιμένουν να κατασπαράξουν ,όχι μόνον αυτόν ,αλλά και όσους τον στηρίζουν ως 'συνεργούς'...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη,έχει το ηθικό μεγαλείο της νιότης που κονταροχτυπιέται με το θάνατο μιας χώρας ολόκληρης που δεν αναγνωρίζει ούτε τα βασικά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.
      Έχει αξιοπρέπεια.

      Διαγραφή