Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός

Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός, γεννώντας
Μες απ’ την πεθαμένη γη τις πασχαλιές, σμίγοντας
Θύμηση κι επιθυμία, ταράζοντας
Με τη βροχή της άνοιξης ρίζες οκνές.
Ο χειμώνας μας ζέσταινε, σκεπάζοντας
Τη γη με το χιόνι της λησμονιάς, θρέφοντας
Λίγη ζωή μαπόξερους βολβούς

......
Διαβάζω, σχεδόν όλη νύχτα, και πηγαίνω το
       
χειμώνα στο νότο
Ποιές ρίζες απλώνονται γρυπές, ποιοι κλώνοι
         
δυναμώνουν
Μέσα στα πέτρινα τούτα σαρίδια; Γιε του ανθρώπου,
Να πεις ή να μαντέψεις, δεν μπορείς, γιατί γνωρίζεις μόνο
Μια στοίβα σπασμένες εικόνες, όπου χτυπάει ο
         
ήλιος,
Και δε σου δίνει σκέπη το πεθαμένο δέντρο, κι ο
       
γρύλος ανακούφιση,
Κι η στεγνή πέτρα ήχο νερού. Μόνο
Έχει σκιά στον κόκκινο τούτο βράχο,
(
Έλα κάτω απ’ τον ίσκιο του κόκκινου βράχου),
Και θα σου δείξω κάτι διαφορετικό
Κι από τον ίσκιο σου το πρωί που δρασκελάει
       
ξοπίσω σου
Κι από τον ίσκιο σου το βράδυ που ορθώνεται
         
να σανταμώσει
Μέσα σε μια φούχτα σκόνη θα σου δείξω το φόβο
......

Κείνο το λείψανο που φύτεψες στον κήπο σου τον
     
άλλο χρόνο,
Άρχισε να βλασταίνει; Πες μου, θανθίσει εφέτο;
Ή μήπως η ξαφνική παγωνιά πείραξε τη βραγιά
     
του
;
......



1 σχόλιο: